zo 13-12-20 | 15:00 |  VW Hamme vs FC Lebbeke

Nieuw seizoen: een eerste vooruitblik

 

De korte doortocht van preses Harry, het stormweer dat in de eerste maanden van het jaar de kalender flink door elkaar haalde... Het zijn niet meer dan vage herinneringen na zowat 100 dagen coronaleed. Zelfs de fusieperikelen liggen al een tijdje achter ons, dus lijkt het ons een goed idee om al eens vooruit te kijken naar wat komt.

Helemaal zeker is het niet want er lopen nog steeds allerhande rechtszaken, maar het ziet er dus naar uit dat onze VW uitkomt in de A-reeks van derde amateur, vanaf komend seizoen omgedoopt tot '3e afdeling Voetbal Vlaanderen' (D3 VV). Met liefst acht tegenstanders binnen een straal van 30 km wachten er een heleboel aantrekkelijke streekduels. Vijf teams stijgen uit de provinciale reeksen, waaronder de (ongekroonde) kampioen van West-Vlaanderen (SV Oostkamp) en van Oost-Vlaanderen (Voorde-Appelterre). Het is nog te vroegen om het over titelkandidaten te hebben, het wordt ook afwachten hoe de clubs omgaan met de krimpende budgetten en spelerskernen. Maar een ploeg die we zeker bovenaan verwachten is FC Wetteren: vorig seizoen moesten ze de titel relatief verrassend aan Merelbeke laten en dit jaar moesten ze Zelzate, Ninove en Olsa Brakel voor zich dulden – de drie ploegen maken trouwens allemaal de overstap naar tweede amateur. Met Matthias Van Peteghem hebben ze een prijsschutter in hun rangen, ook Ridwan Gyselinck en Yenten Van Hoecke hebben een verleden bij onze club.

tegenstanders 2020

(Foto: geografische ligging van de tegenstanders in het seizoen 2020-2021)

FC Lebbeke (met Bart De Pauw als nieuwe T2) eindigde knap vijfde en kan met nieuwkomers als Sander De Coeyere ook komend seizoen meedoen in de (sub)top. Bij middenmoter Avanti Stekene zullen we doelman Beau Kusé, verdediger Jelle D'Heer en aanvaller Stijn De Wilde terugzien, bij Jong Lede spelen Nicolas Van Peteghem en Yorick Verplancke. Een elftal waarvan we veel verwachten is SK Lochristi: naar verluidt moesten ook daar de spelers flink inleveren op hun loon, maar de begoniaploeg draaide een probleemloos seizoen met bekende gezichten als Olivier Speltdooren en Yannick Deppé. Intussen werden onder meer Tjorven Melens en Sietse Vispoel overgenomen van Sint-Niklaas, dat opnieuw moet bouwen aan een jonge ploeg (met voormalige Hamse belofte Laacheri) na het vertrek van een tiental spelers.

Torhout heeft een wat grijs seizoen achter de rug, maar versterkte zich intussen met oerdegelijke spelers als Diego Seron. Ze lijken klaar om een fikse stap vooruit te zetten, wat ook verwacht mag worden van Tempo Overijse (met spits Sander Van Eyck). Tot slot nog een woordje over Svelta Melsele: de blauw-witten konden zich slechts ternauwernood redden in de reeks en hopen dit seizoen beter te doen, met onder meer voormalige VW-belofte Jef Uyttersprot en de ervaren Jorrit D’Haeseleer. Met Jim Van Osselaer verliezen ze wel een erg belangrijke pion voorin.

Tot zover deze zeer onvolledige vooruitblik, wellicht staat er nog heel wat te gebeuren de komende weken. Onze jongens beginnen op 20 juli eindelijk weer te trainen, met nog enkele gerichte transfers mag er toch gehoopt worden op een puik seizoen met veel voetbalplezier. Een reis langs sterren en planeten wordt het in geen geval: zoals doelman Mauro al aangaf is het een reeks waarin voor elke bal gestreden wordt, talent alleen zal dus niet volstaan.

Forza Vigor!

(VWatcher)

 

Bob Vermeire: “Toekomst van VW zijn wij allemaal”

 

Hij werd door kapitein Matthijs – die we bij dezen nogmaals wensen te feliciteren voor het verdiend binnenhalen van de Gouden Sloef – getipt als boeiend persoon voor een volgende interview: kine Bob Vermeire, een echte Vigorist met al even gouden handen. Maar wat doet een kinesist eigenlijk en hoe houdt hij zich bezig in deze anderhalvemetertijden? U komt het hier te weten...

 

  1. Dag Bob, bedankt om tijd voor ons vrij te maken. Wat doe je zoal in je dagelijkse praktijk en hoe word je daarbij gehinderd door het coronabeestje?

Graag gedaan hoor. Mijn praktijk heb ik vanaf 16 maart gesloten, ik deed nog een aantal noodzakelijke behandelingen aan huis, maar dat was bitter weinig. 

Sinds begin februari werk ik echter ook halftime in het WZC Meulenbroek, waar corona tot nu toe iedere dag nog bittere ernst is. Mijn collegae verdienen tonnen respect, net als alle anderen die dagelijks in de frontlinie staan.

Vanaf 11 mei mocht ik met de nodige veiligheidsmaatregelen de praktijk terug opstarten.

 

  1. Wat doe je precies bij blauw-zwart?

Als hoofd kinesitherapie verzorg ik de spelers voor trainingen en uiteraard voor en na de wedstrijden.

Maar ook bij blessures zal ik vaak een eerste diagnose stellen, daarna verwijs ik indien nodig door naar de behandelende arts.

Soms fungeer ik ook als revalidatietrainer of in het begin van het seizoen spring ik regelmatig bij op het veld om daar de nodige ‘core stability’-oefeningen te geven. 

Door mijn nauwe band met de spelers ben ik vaak de spreekbuis tussen hen en de trainers.

 

  1. Ben je eigenlijk een echte voetbalfan of volg je nog andere sporten?

Ik heb zelfs gevoetbald bij VW Hamme, ik schopte het tot bij de ‘reserven’, zo heette dat toen nog. Ik heb daar gespeeld tot 1999, de eerste ploeg speelde dan in tweede klasse!

We mochten in het begin van dat seizoen samen trainen met spelers zoals Sadio Ba, Kris Pouillon, Bruno Buyl, De Glas, Guido Vergeylen, De Borger en nog vele andere toppers.

Daarna ben ik als kinesist voor Eendracht Aalst aan de slag gegaan en heb ik mijn ‘voetbalcarrière’ verder gezet bij de topploegen Bondgalm-Bos en nadien ook Ham United. 

Ik speelde toen naast voetbal ook tennis, dat laatste doe ik nu nog als mijn agenda het toelaat... Er zijn uiteraard tal van sporten die me interesseren, maar dan eerder passief.

 

  1. Is er voor jou een verschil om een voetballer of pakweg een korfballer onder handen te nemen, of krijgen al je 'slachtoffers' ongeveer dezelfde behandeling?

Uiteraard is er een verschil, elke patiënt wordt steeds individueel benaderd. Functional treatment is hierbij een must. We werken hier specifiek naar sporthervatting toe en dat verschilt natuurlijk per activiteit.

 Bjorn De Wilde

(Foto: Bob Vermeire behandelt voormalig profvoetballer Bjorn De Wilde bij E. Aalst. Bron: dsj)

  1. Wie is de beste speler die al op je massagebank is beland? En de fysiek sterkste?

Bij mijn periode in Aalst heb ik wel meerdere goeie spelers onder handen genomen. Harald Meyssen vond ik een echte topper, maar ex-internationals Peter Van Der Heyden en Geoffrey Claeys heb ik daar eveneens behandeld. De speler waar ik destijds het meeste werk aan heb gehad is de ons alom bekende David Van Hoyweghen, zijn ‘kathedraal’ heb ik menigmaal in glorie moeten herstellen! 

 

  1. Je kent wellicht de geheimen van de Hamse kleedkamer als geen ander. Welke figuren of anekdotes zal je niet snel vergeten?

Toen ik nog studeerde en bij de reserven speelde nam Sadio Ba me regelmatig mee terug naar Gent, hij zette me in het begin steeds plichtsbewust af aan mijn studentenkot. Maar naar het einde toe deden we een tussenstop en was onze eindbestemming meestal ’t Kofschip [n.v.d.r. bekend studentencafé in de Overpoortstraat], samen een pintje drinken. Als ik Sadio zie dan hebben we nog steeds een begroeting die uit deze tijd stamt, altijd lachen.

Ook de kampioenenviering in het jaar 2016 is me bijgebleven. Onderweg van Brakel naar huis brak het feestje al los op de bus, we hebben dat met veel plezier verdergezet in Hamme zelf!

En natuurlijk het weekend in Bouillon... Olivier Speltdooren [n.v.d.r. tegenwoordig actief bij SK Lochristi, mogelijke reeksgenoot van VW] had ervoor gezorgd dat we na de match tegen Virton konden blijven slapen. Na de match (waar we toen 4-0 verloren) kregen we bij het vertrek in de kantine een staande ovatie voor de ambiance die we in de keet brachten. Dit hebben we die nacht dan doorgetrokken in de plaatselijke ‘Zillion’ van Bouillon, ik denk dat ze daar nu nog weten wie de Hamse Boys zijn...

 

  1. Als je het veld op holt omdat een speler geblesseerd is, wat zijn dan je prioriteiten? Is er een vast protocol om een gekwetste speler te behandelen op het gras?

Niet echt, mijn prioriteit is de speler zo snel mogelijk terug op het veld te brengen.

In het verleden sprak ik soms de scheidsrechter nog aan om mijn visie op de situatie te geven, maar dat heeft me al eens een zitje in de tribune bezorgd... Laat ons zeggen dat ik vandaag mijn tong al draai vooraleer ik er iets uitflap! 

 

  1. Als VW 1-0 voorstaat in de 89e minuut (hetgeen de voorbije maanden jammer genoeg niet al te veel is gebeurd) en een speler veinst een blessure, trek je zelf dan ook al eens een minuutje langer uit dan nodig is? Wat is eigenlijk die spray die op de enkels van de kermende spelers wordt gespoten?

Wie is er niet al eens schuldig aan het spreekwoordelijke leugentje om bestwil... Dus ja, soms heeft een speler iets meer verzorging nodig op het veld. 

De zogenaamde wonderspray is eigenlijk gewoon cold spray, ter vervanging van ijs.

Bob Vermeire bij Aalst

 (Foto: Bob Vermeire in zijn periode bij E. Aalst, met toenmalig manager Patrick Orlans en Wim De Coninck aan zijn zijde)

  1. Welke tegenstander (ploeg, speler, infrastructuur...) vond je het voorbije seizoen het indrukwekkendst?

Al zeker niet Zwevezele, dat was zelfs provinciaal voetbal onwaardig. Merelbeke daarentegen heeft een volledig nieuwe accommodatie, een echt voorbeeld [n.v.d.r. speelden dit seizoen op het mooie veld van De Pinte, in afwachting van de afwerking van het eigen stadion].

 

  1. Heb jij, als supporter en medewerker langs de zijlijn, een verklaring voor het tegenvallende seizoen?

De conclusie bij iedereen was uiteindelijk dat er te weinig kwaliteit en maturiteit was. Iedereen dacht nochtans in het begin van het seizoen dat het wel zou lukken, ook ik was van die mening.

Als je de start mist wordt het altijd een moeilijk seizoen... 

 

  1. Wat zijn je verwachtingen voor de komende campagne?

Onze kern voor volgend seizoen is niet zo groot, dus hopelijk blijven we gespaard van grote blessures.

Ik heb er wel een goed oog in, de linker kolom moet haalbaar zijn denk ik.

 

  1. Je hebt wellicht ook de verwikkelingen rond de fusiegesprekken gevolgd, wat is je oordeel daarover?

Ik heb met Eendracht Aalst destijds een faillissement meegemaakt, sindsdien vind ik dat er aan schaalvergroting moet worden gedaan in België. Ik denk dat we met te veel ploegen zijn op een te kleine oppervlakte, ik ben er dan ook van overtuigd dat een BeNe-Liga wel een toekomst heeft. 

Maar natuurlijk zijn lokale clubs zoals de onze evenzeer onmisbaar, daar vind ik het sociale aspect van de jeugdwerking heel belangrijk. Eén grote Hamse club was volgens mij dan ook een fantastische opportuniteit geweest, maar wie weet brengt de toekomst of de gemeente wel raad...

 

  1. Welke tips heb je nog voor jeugdspelers die tijdens de lockdown op eigen houtje gaan trainen?

Vooral in beweging blijven uiteraard. Want ons leven wordt meer en meer sedentair. Lopen of fietsen tijdens de lockdown zijn goeie alternatieven als training, maar ook 'core stability'-oefeningen kunnen helpen om de spierkracht te onderhouden.

 

  1. Welke speler/medewerker zouden we nog moeten interviewen voor een sappig verhaal?

Ik ben er heel zeker van dat David (Van Hoyweghen) wel wat sappige verhalen kent, maar of hij ze zal delen...?

Bij deze moet je me dan ook beloven dat er geen worden gepubliceerd waar ik in voorkom. Hahaha...

 

  1. Heb je nog een afsluitende boodschap voor de Vigoristen?

Voor nu wens ik hen allen een goeie gezondheid, volg de maatregelen en red hiermee levens! Daarnaast hoop ik op hen te kunnen blijven rekenen zoals voordien, wij maken allemaal deel uit van VW en zijn toekomst! 

 

Bedankt Bob!
 
(VWatcher)

 

Sander & Eddy Claeys: “Passie en enthousiasme doorzetten naar volgend seizoen”

 

In de gloednieuwe episode van onze reeks ‘Leesplezier tijdens lockdown’ laten we meteen twee Vigoristen aan het woord: voor zoon Sander was het een lastig seizoen, maar hij liet op geen enkel moment het hoofd hangen en daarvoor wordt hij terecht geloofd door iedereen die blauw-zwart gezind is. Vader Eddy is al jaren intensief met voetbal bezig, in de eerste plaats natuurlijk als supporter van Sander maar vooral ook als iemand met een uitgesproken mening over het spel en de manier waarop het wordt beleefd.

 

1. Sander, ook voor een sporter zijn het lastige tijden. Hoe kan je jezelf nog in vorm houden?

Sander: Ja, dat klopt. Momenteel ga ik voornamelijk geregeld lopen, in de eerste plaats om bezig te blijven. Hier stel ik me af en toe doelen in, om een competitief element te vinden. Zo liep ik al eens een halve marathon, gevolgd door 25 kilometer een paar dagen later. Het is trouwens ook dat competitief element dat ik in deze tijden het hardst mis, 90 minuten knokken in de hoop een goed resultaat te behalen, daar kijk ik nu al enorm naar uit.

Eddy: Sander stuurt me regelmatig screenshots van zijn looptrainingen door. Plots zat hij aan een halve marathon, dan heb ik hem wel gevraagd of alles nog OK was ;-) Nu ja, Sander voelt zich pas echt goed als hij 'voelt' dat hij getraind heeft. Maar met al dat lopen kan ik me zijn honger naar de bal wel goed voorstellen.

 

2. Het huidige seizoen is afgelopen, tot augustus zijn er geen wedstrijden en de competitie zou pas in september van start gaan. Heb je intussen nog contact met je ploegmaats en trainers?

Sander: Ja, we hebben een Whatsapp-groep met de spelers die er al het langste zijn, deze spelers hoor ik quasi op dagdagelijkse basis.

Eddy: Lang leve de Whatsapp-groepjes in coronatijden :-)

 

3. Behoudens financiële en licentieproblemen bij andere ploegen, faillissementen, rechtszaken enz. ziet het ernaar uit dat onze mooie vereniging komend seizoen in derde amateur uitkomt. Sander, je bent een van de sterkhouders van de ploeg en eindigde hoog in de verkiezing van de Vigoriginals, maar toch blijf je blauw-zwart trouw. Waarom?

Sander: Ondanks dat het de afgelopen 3 jaar niet zo fantastisch liep op sportief vlak, voel ik me wel echt thuis op Hamme. Ik vind er een warme familiale club terug en persoonlijk voel ik me ook zeer gewaardeerd door de supporters, ik wil hen iets teruggeven door vóór deze club te blijven vechten op het veld.

Eddy: Tijd om te bouwen lijkt me. De jonkies hebben veel leergeld betaald de voorbije seizoenen, de anciens gingen elders hun geluk zoeken en van de jonge beloften werd verwacht dat ze maar meteen het team op dezelfde hoogte hielden. Maar voor veel van deze jongens is volwassenenvoetbal een ongekend gegeven. In de hoogste beloftenreeksen meet je jezelf met de besten, maar wel die van je eigen leeftijd of hoogstens een verschil van twee of drie jaar. Plots kom je tegen doorwinterde volwassen voetballers, in hun volle kracht met opgebouwde ervaring ... harde lessen zijn dan nooit ver weg. Maar ook onze jonkies worden ouder, sterker, slimmer. Ze bewandelden de voorbije jaren een zelfde pad, veelal samen (Matthijs en Sander spelen al samen vanaf U9, Preben kwam daar bij U11 bij). Dat is hun voordeel, ze komen uit een onwaarschijnlijk hechte vriendengroep, dat was de basis van hun sportieve successen. Veel van de jongens waarmee ze samenspeelden zien of horen mekaar nog regelmatig,  ze volgen elkaars voetbalavontuur als dat er nog is, het blijven vrienden en da's mooi. Daarom was ik ook niet verbaasd dat Sander opnieuw bijtekende, ook al heeft hij het de voorbije jaren niet altijd makkelijk gehad. Maar hij voelt zich goed hier, de mensen zien hem graag en dat heeft hij nodig, meer dan een leuk(er) contract. Als hij respect voelt dan wil hij er iets voor teruggeven, dan gaat hij voor je door het vuur. 

 

4. Intussen werd ook het contract van de spelers ‘aangepast’ door corona en andere perikelen, zelfs dat kon je niet ervan weerhouden om te blijven Sander?

Sander: Nee, dat klopt. Zoiets is natuurlijk nooit leuk, voor niemand. Maar het is op dit moment voor vele clubs niet zo gemakkelijk, in dat geval moet iedereen zijn steentje bijdragen om de trein op de rails te houden. Persoonlijk geloof ik ook echt in de groep die nu samengesteld is, ik hoop hierbij dan ook dat iedereen die er nu is mijn voorbeeld zal volgen.

 

5. Na het lastige seizoen vorig jaar had iedereen gehoopt op een rustige campagne, vriend en vijand waren het erover eens dat er genoeg kwaliteit voor aanwezig was. Toch verliep ook dit seizoen bijzonder woelig. Heb je daar een verklaring voor?

Sander: Ik ben er ook van overtuigd dat er meer dan genoeg kwaliteit was, maar we verloren vaker van onszelf dan van de tegenstander. Hierbij denk ik vooral aan wedstrijden op Sint-Niklaas en op KRC Gent, waar we de tegenstander werkelijk 80 minuten van de mat veegden. Op die momenten moet je dat als ploeg koud afmaken, maar dat deden we niet, in tegendeel, we gaven het dus nog weg.

Eddy: Je kan de voorbije seizoenen niet los zien van mekaar, als ik goed geteld heb verdwenen er op twee seizoenen tijd meer dan twintig spelers na de laatste kampioenstitel, die kwaliteit haal je nooit in één seizoen terug. Zeker niet met slinkende budgetten en stijgende licentie- en spelerseisen. Er zijn foute keuzes gemaakt, en dat kan in een groeiproces, zolang je er maar uit leert.

 

6. Ondanks de sportieve problemen haalde de club probleemloos zijn licentie en werden ook al een aantal spraakmakende transfers aangekondigd. Hoe zie je de nabije toekomst van VW in?

Sander: Inderdaad, ik zag ook een paar mooie namen verschijnen bij de inkomende transfers. Ik denk dat daar zeer goed aan gewerkt wordt. Het is nu natuurlijk even afwachten op dit moment of alle spelers zich kunnen vinden in het gewijzigde voorstel. Indien dit positief afgerond wordt denk ik dat er ons een mooi seizoen te wachten staat, in de bovenste regionen van 3e amateur.

Eddy: Je moet ooit eens de bodem bereiken om terug omhoog te kunnen kijken. Een nieuwe reeks, nieuwe spelers in de kern, iedereen vertrekt weer van nul, is een jaartje ouder en wijzer. En ik reken op het eergevoel van velen van onze jongens, verliezen haat iedereen. De honger naar winnen is groot denk ik.

  Sander Claeys bij Winkel Sport

 (Foto: Sander Claeys scoort een belangrijk doelpunt in de eindrondewedstrijd bij Winkel Sport, nu bijna dag op dag 2 jaar geleden. Bron: Nieuwsblad)

 

7. Is er al overleg geweest over de uitbouw van de club naar de komende seizoenen toe en wat zijn je eigen ambities?

Sander: Momenteel is er nog niet echt overleg geweest naar de komende seizoenen toe. Mijn persoonlijke ambitie is om dit seizoen alle wedstrijden in de basis te kunnen starten en met Hamme een mooi verhaal te kunnen schrijven in 3e amateur.

 

8. VW Hamme heeft een bijzonder jonge ploeg, aangevuld met een aantal ervaren spelers. Welke nieuwkomer/belofte heeft je het afgelopen seizoen het meest verrast in aangename zin?

Sander: Bij deze vraag denk ik onmiddellijk aan 2 namen, onze doelman Mauro en linksachter Bavo. Ik denk dat Mauro zeer constant was in doel dit seizoen, het is een doelman waar je op kan vertrouwen als verdediger. Daarnaast is Bavo uiteraard iemand waar ik op let, aangezien we beiden flankverdedigers zijn. Wat me vooral opvalt bij hem is zijn snelheid, goeie voorzet en daarbij ook nog eens scorend vermogen.

Eddy: Zonder twijfel Mauro! Een monument als Griffin vervangen is een onmogelijke opdracht, maar Mauro deed dat schitterend.

 

9. RFC Knokke steekt qua infrastructuur, budget en spelerspotentieel ver boven alle andere amateurclubs uit, maar welke ploeg uit de reeks vond je nog indrukwekkend?

Sander: Voor mij overduidelijk Ronse. Ik vond dat veruit de beste ploeg dit seizoen. Als team werden we eigenlijk nooit weggespeeld, behalve tegen Ronse, zowel in de uit- als thuiswedstrijd. Daar liep echt ongelofelijk veel talent tussen de lijnen, vooral aanvallend.

Eddy: Inderdaad, Ronse vond ik een bijzonder sterk geheel.

 

10. Wie vond je de beste speler waartegen je dit seizoen al uitkwam?

Sander: Persoonlijk had ik het voornamelijk lastig met de linksvoor van Sparta Petegem, ik heb geen goeie herinneringen aan die eerste helft. De beste speler die ik dit seizoen aan het werk heb gezien was de nummer 10 van Ronse (n.v.d.r. dat is wellicht Appiah), al kwam ik die niet echt veel tegen op het veld.

 

11. Even terzijde: door het coronavirus vallen ook het EK voetbal, de Olympische Spelen en nog vele andere evenementen in het water, het wordt dus een flauwe sportzomer. Wie is je favoriete voetballer op internationaal niveau en maken de Duivels ook in 2021 nog kans op toernooiwinst?

Sander: Mijn favoriete speler is Kylian Mbappé, hij is nog steeds zeer jong maar is een speler die echt alles heeft. Snelheid, techniek, kracht, scorend vermogen... Echt alles.

Eddy: Ik wil chauvinistisch blijven en kies voor Kevin De Bruyne, als dat een Argentijn of Portugees was had ie al een Ballon d'Or (of twee). Of de Rode Duivels het kunnen waarmaken? Ik hoop het nog altijd maar ik ben niet blind voor het jong geweld dat op ons afkomt vanuit Frankrijk en Engeland. Daar zit zoveel beweging en snelheid, ik vrees dat onze Duivels net iets te stram aan het worden zijn om die van de titel te houden.

 

12. Voor welke internationale club supporteren jullie?

Sander: Ik denk dat ik voor ons allebei kan spreken als ik zeg dat we voor Liverpool supporteren. De afgelopen jaren heb ik nog maar weinig wedstrijden gemist, behalve als ik zelf moet spelen natuurlijk. Mijn beste herinnering blijft de gewonnen Champions League finale tegen AC Milan in Istanboel 2006, waarin Liverpool 0-3 achterstond en toch nog de wedstrijd wist te winnen na strafschoppen.

Eddy: Liverpool zonder twijfel, en dat eigenlijk al van toen ze 'mijn' Club Brugge versloegen in de gouden jaren 70.

 

13. Als vader en zoon beleven jullie het voetbal wellicht op een bijzondere manier. Eddy, wat vind je de sterkste punten van Sander en waar kan het beter? Is VW Hamme de juiste club voor hem om te groeien?

Eddy: Sander is gul in de inspanning, hij kan 99 minuten 'alles' geven (als hem dat toegelaten wordt). En dus is 'doseren' al zijn hele voetballeven het codewoord waar hij eigenlijk een bloedhekel aan heeft. Sander moet voelen dat hij werkt, hij kan stikkapot zitten, maar toch zal hij zich niet inhouden voor een volgende inspanning. Maar doseren, ja ... eigenlijk zou hij dat (af en toe) eens moeten doen. En kan dat in Hamme? Zeker! Hij koos met zijn hart voor Vigor, dat is nog altijd zo, en daar hou ik van.

 

14. Jullie kennen Lokeren ook bijzonder goed. Wat is jullie mening over de scheefgelopen fusie?

Sander: Het deed wel pijn om het verhaal van Lokeren de afgelopen maanden te volgen, door wanbeleid werd een mooie club helemaal naar de vaantjes geholpen. Persoonlijk weet ik de details van de fusie niet allemaal, maar wat me wel opviel was de fierheid van de Hamse supporters op hun VW Hamme, het belang van de eigen identiteit. Het was een toonbeeld van clubliefde, ik hoop echt uit de grond van mijn hart dat we dat enthousiasme kunnen doorzetten naar volgend seizoen. Uiteraard hoop ik ook voor Lokeren het beste, ik heb er 13 jaar gespeeld en ken er heel wat mensen, ik wens hen niets minder dan het allerbeste toe.

Eddy: Eerlijk? Mijn antwoord is tweeledig. Met 'onze' Lokerse achtergrond had ik het graag zien gebeuren. Heel veel van mijn goede vrienden zijn diehard Lokerensupporters, die in de tijd met veel aandacht dat kleine rechterbackske volgden bij hun tricolores. Ik gun het hun van ganser harte, ook het sportieve succes. Maar ik heb ook heel veel fijne mensen leren kennen in Hamme, vrienden evenzeer. Als er iets is wat mij treft is dat Vigor Wuitens Hamme de emoties beroert, in het positieve maar evenzeer in het negatieve. Ik ben Clubsupporter, ook ik zou 'doodgaan' mocht ik mijn ploeg zien opgaan in een andere. Ik ben een romanticus, dus haalt passie het altijd van de rede. Laat Hamme maar Hamme, in dat mooie blauw en zwart.

 

15. Welke speler/medewerker zouden we zeker ook eens moeten interviewen voor een sappig verhaal, spitse commentaar enz.?

Sander: Als je een sappig verhaal wilt, zou ik eens mijn licht opsteken bij Preben De Man, hij blijft namelijk altijd het langst hangen na een wedstrijd, persoonlijk verkies ik om altijd vroeg naar huis te gaan. Dat laatste is een grapje :-)

Eddy: Ik zou eens bij de Vigoriginals gaan horen mocht ik jullie zijn :-)

 

16. Heb je tot slot nog een boodschap voor de Vigor-supporters of een afsluitende bedenking?

Sander: Ik zou via deze weg vooral nog eens de supporters willen bedanken, ik voel steeds veel waardering, respect en vertrouwen van hen. Ik vind dat persoonlijk zeer belangrijk en zal jullie vertrouwen niet beschamen. Ik hoop jullie allen volgend seizoen terug te zien en te horen tijdens de wedstrijden!

Eddy: Ik zei het hiervoor al, Hamme beroert de emoties ... ik hoop veel van de passie die ik las toen de berichten over de fusie verschenen terug te vinden in de tribunes, aan de rand van het veld, op het veld. Ik hoop dat de partijen aan de twee kanten van het verhaal snel weer met mekaar door dezelfde deur kunnen, want het zal nodig zijn. Vigor Wuitens Hamme heeft hen allemaal nodig!

 

Bedankt heren, jullie bewijzen dat echte Vigoristen ook over de Mirabrug te vinden zijn. We kunnen niet wachten om jullie weer op en naast de grasmat terug te zien binnenkort. Forza!


(VWatcher)

 

Willy Peersman: driekwarteeuw Vigorist in hart en nieren

 

In de nieuwe aflevering van onze reeks ‘leesplezier tijdens lockdown’ laten we iemand aan het woord die het verleden van de club bijzonder goed kent en er ook jarenlang met scherpe pen over heeft geschreven: journalist Willy Peersman, die zich ondanks zijn gezegende leeftijd nog heel helder tal van boeiende anekdotes over de rijke geschiedenis van de club kan herinneren. Met hem hebben we het over gekke owngoals, Eddy Merckx en het ophefmakende bezoek van een Nederlands vedettenensemble.

 

Bedankt Willy om de quarantainekwelling even te vergeten voor een gesprek. We beginnen bij het begin: wat doet een Brusselaar in godsnaam in Hamme en meerbepaald op Vigor?

Het was in 1942 dat voetbal voor de rest van mijn leven een plaats veroverde in mijn jongenshart. Vigor Hamme speelde toen in een oorlogscompetitie een vooraanstaande rol dankzij een gulle voorzitter Van der Lelie, de baas van ‘de Lys’, op dat moment de grootste werkverschaffer van de gemeente. Vanaf het eerste moment – een wedstrijd tegen Stade Nijvel – was ik zeer onder de indruk van het grote speelveld van Hamme en de tribune met de houten zitbanken uit 1926. Samen met een grote Albert De Bruyne, die later naar de hoofdstad verkaste om daar in het Drie Lindenstadion te gaan spelen voor Racing Brussel en het tot ‘B-international’ bracht, was Felix Peersman als ‘half back’ een van de sterkhouders in die tijd. Hij was de jongste broer van mijn vader en werd als voetballende oom mijn idool. Wanneer hij op bezoek kwam en op de koer achter onze woning bereid was om met mij een balletje te trappen, kon mijn dag niet meer stuk. Een van zijn beste vrienden was Hector De Malsche uit buurgemeente Sombeke, in de ploeg een van gestalte niet zo grote maar pittige en snelle verdediger. Beide vrienden zouden later trouwen met de twee dochters van het sportcafé van Benne Stoop aan het Tweebruggenplein. Jeanne, de oudste, was er vlugger bij dan haar veel jongere zus Lucienne die moest wachten tot haar 18de verjaardag om dan in het huwelijksbootje te stappen met haar intussen 35 jaar geworden Felix. Die werd postmeester in St. Amands aan de Schelde en het was gedaan met voetballen. Wel hebben zijn zoontjes Jan en Noël nog een tijdje voetbalschool gelopen bij Vigor in Hamme, maar zijn daar niet doorgegroeid zoals hun kozijn Eddy De Malsche, zoon van Hector. Noël van mijn nonkel Felix werd wel een klasse-voetballer die ik voor FC Boom in het Dudenpark nog heb zien spelen tegen Union St. Gillis in Tweede nationale, en later vaker voor SV Bornem waar hij aanvoerder is geweest.

Vigor Hamme

(Foto: ploeg uit de vroege jaren 30, met onder meer Albert De Bruyne, Felix Peersman, Omer Colman en doelman Van Twembeke, alias ‘Stant den bakker’)

Om mijn verhaal over de familieband met het voetbal en Vigor af te ronden, moet ik in de eerste plaats vermelden dat mijn kozijn Hugo Peersman, die eind vorig jaar overleed, jarenlang voorzitter is geweest van onze club en zich als radioloog gebogen heeft over vele voetballersknieën. Zijn oudste zoon Geert is orthopedisch chirurg in het Stuyvenbergh-gasthuis in Antwerpen en clubdokter van de RAFC. Hugo’s jongste zoon Arne, de meest verknochte Vigor-supporter van het gezin, ging van bij de Hamse jeugd recreatief voetballen bij WS Sombeke, een dorpsclub die is opgericht door twee van mijn ooms langs moederskant. Maar wie ik hier ook niet mag vergeten is Ann Peersman, de jongste dochter van Felix en Lucienne, die een pioniersrol heeft vervuld in het regionaal vrouwenvoetbal. Zij was jaren actief bij het toen gereputeerde Asse ter Heide. Wie hier evenwel een eresaluut verdient, is haar zus Leen die er alles aan doet om de familie Peersman bijeen te houden en als tante Leen op handen wordt gedragen door nichtjes en neven en hun nakomelingen. Zelf prijs ik mij gelukkig dat zij in mijn eenzame oude dag de rol van beschermengel op zich heeft genomen.

Voetbal werd vroeger op een andere manier beleefd dan nu. Vigor Hamme, dat stond voor een telkens terugkerende volkstoeloop en veel ambiance, niet?

Na de bevrijding en tot in de jaren ‘60 was een voetbalwedstrijd in Hamme telkens een gebeurtenis waar veel volk op afkwam. Hoofdzakelijk met de fiets, ook uit de wijde omtrek. Werd er gewonnen dan was het achteraf feest, maar na afloop van een verloren wedstrijd duurde het niet lang of spelers en de echte supporters maakten het tussen pot en pint toch nog altijd gezellig. Op het ‘Een volgende keer beter’ volgde steevast een nieuw rondje. Niet te verwonderen met in die tijd zeven tot acht Hammenaars in de ploeg en een supportersschare van gemiddeld 2.000 mensen, meestal mannen.

Tijdens de oorlogsjaren en in de eerste jaren na de Bevrijding waren er soms tot dubbel zoveel, in feite meer dan voor de toenmalige accommodatie wenselijk was. Filmbeelden met toeschouwers tot dicht bij de zij- en doellijnen zijn daarvan het bewijs. Toeters en bellen, gezangen en gefluit, gejuich en gehoon, de beleving was spontaan en compleet. Volks in vergelijking met de succesvolle chique Paastornooien van de Antwerpse Entente in de jaren ‘50. Een en ander had te maken met het feit dat er voor voetbal geen concurrentie was. Van voetbal op televisie was nog geen sprake en op de radio waren er alleen reportages van wedstrijden op het hoogste niveau. De uitslagen daarentegen van de wedstrijden in alle nationale reeksen werden om 17.45 uur in de kantine beluisterd en genoteerd.

VW 1973-1974

(Foto: ploeg uit 1973-1974, bron: "75 jaar Vigor Wuitens Hamme" van Hugo De Looze)

Voor een geladen sfeer zorgde een op de spits gedreven rivaliteit tussen clubs uit de regio, het DDS-gebied van Dender, Durme en Schelde met aan de rand ervan het van een oever of kaai verstoken Sint-Niklaas. Met Eendracht Aalst ten tijde van Voogt en Vander Elst, Sportkring Sint-Niklaas met de gebroeders Van Steenlandt, de KAV Dendermonde, Lokeren, Zele…

Met de aanvankelijk nog bescheiden maar al snel in belang toenemende factor geld is het voetbal en de beleving ervan in het spoor van de toenemende welvaart, de commerciële toer opgegaan. Makelaars deden hun intrede, spelers werden gekocht en verkocht. Clubliefde, ooit een teken van verbondenheid en een van pijlers van een lokale voetbalvereniging, is op enkele uitzonderingen na ook in het amateurvoetbal een loos begrip geworden. Als ik terugdenk aan Etienne en Dirk Van Buyten, zoon en kleinzoon van huisbewaarder, terreinverzorger, toparbiter en talentscout avant la lettre Louis, die elk meer dan vierhonderd wedstrijden hebben gespeeld in het fanion-elftal, kan ik vandaag alleen nog maar veel respect opbrengen voor vader en zoon Vergeylen.

De grote Hagi zou ooit nog op VW gespeeld hebben met de (sterke) nationale militairen van Roemenië, maar dat konden we niet bevestigen. Wel heb jij nog weet van een wel zeer spraakmakende ploeg die kwam sparren in Hamme?

Weinigen weten het nog, maar Vigor heeft door bemiddeling van voorzitter-sponsor Van der Lelie een vriendenmatch gespeeld tegen, jawel, Feyenoord! De spelers (onder wie de fameuze winger Kees Rijvers) waren met de trein vanuit Rotterdam naar Hamme gekomen. Een bende snotneuzen (ik was er bij) stond hen bij aankomst op te wachten en er werd gevochten om het valiesje van die voetballers te mogen dragen! Van het ‘Statieplein’ ging iedereen te voet naar ‘het plein’. Onvergetelijk, al denk ik dat Vigor de partij verloor. Wat ik niet wilde onthouden en daarom wellicht ook niet weer weet.

In de duizenden wedstrijden die je hebt bijgewoond zijn er zeker nog een aantal bekende namen die je zijn bijgebleven?

Van blauw-witte tot blauw-zwarte Vigor-spelers die op mij een grote indruk hebben gemaakt moet ik er toch een aantal citeren. Om te beginnen enkele ploegmaats van Felix Peersman en Hector De Malsche, met name Louis De Becker, de gebroeders Robert en Omer Colman, Nest Coppieters en Charles Salembier, een toen voor mij als kind intrigerende naam. Onvergetelijk voor al wie hem ooit met zijn legendarische bruggetjes zag dribbelen, was André Van den Broeck, die net als De Bruyne in het nationaal B-elftal heeft gespeeld. Ik was kwaad toen André aan het eind van zijn voetballoopbaan Vigor verliet om voor SK Zele te gaan spelen. Met ontzag keek ik naar Roger Pieters, een reus van een middenvelder en één van de tien zonen in een gezin uit Zele Durme dat buiten het seizoen met vader in het doel als kermisattractie een galawedstrijd speelde. Ik denk ook aan de doelmannen Van Twembeke en Bostoen. In een latere periode wisselde ik met de rust van plaats om van achter de doelen een fenomeen als Miel Herreman tweemaal van heel dicht bij te zien scoren. Ooit op een winterse zondagnamiddag scoorde hij 8 van de 9 doelpunten waarmee een machteloos SV Nielse naar huis werd gespeeld. Na Miel kwamen Tony en André die te goed waren om in Hamme te blijven. Indrukwekkende karaktervoetballers die Vigor een lange loopbaan trouw zijn gebleven en in mijn herinnering een vaste plaats hebben zijn Freddy Vercammen en Rudi Van Bossche. En een speler uit een recent verleden die in Hamme voor zijn tomeloze inzet, hij was iedere wedstrijd goed voor twee, volgens mij een monument had mogen krijgen, is Ludwin Van Nieuwenhuyze. In Waregem waar hij nadien de sterkhouder van Zulte Waregem is geworden, zal men mij niet tegenspreken.

Kun je een aantal onvergetelijke wedstrijden noemen?

Wedstrijden die mij tot mijn laatste dag zullen bijblijven zijn talrijk en hebben zich afgespeeld op alle niveaus, van provinciaal tot Tweede Nationale in competitie en tot bekerwedstrijden tegen gerenommeerde eersteklassers. Denk maar aan de bekeruitsluiting van SC Charleroi op eigen Mambourg, aan de met 0-8 verloren thuiswedstrijd tegen de SC Anderlecht met de broers-doelmannen De Wilde tegenover elkaar, met een sportieve revanche in Anderlecht waar de match eindigde op 1-1. Veel langer geleden is er de thuis op een koude winterdag met 1-0 gewonnen bekerwedstrijd tegen toenmalig eersteklasser Patria Tongeren met Jef Vliers, topscorer en international, bij de bezoekers in de spits! Supporters van de 21ste eeuw zullen ongetwijfeld ook terugdenken aan de sensationele bekeruitschakeling van Lierse met Bob Peeters in een van zijn laatste wedstrijden als speler.

Beker RSCA - VW

(Foto: bekerduel van VW Hamme op RSC Anderlecht, op 24 november 2007)

Ik herinner mij ook nog de strafste owngoal ooit in Hamme gezien. In een derby op het scherp van de snee met Sportkring St. Niklaas was het op luttele minuten van het einde na een spannende gelijk opgaande match 1-1. Beide ploegen wilden winnen en zo gebeurde dat, na een ultieme Vigoraanval die niet het zo betrachte doelpunt had opgeleverd, de bezoekende doelman Pé Van Driessche zo gehaast was om met een krachtige verre uittrap zelf nog een aanval op gang te brengen, de bal niet verder geraakte dan de rug van een ploegmaat- verdediger met het gevolg dat die in eigen doel tegen het net lag. Ik met mijn fiets naar Elversele om mijn nonkel Felix die met griep was thuisgebleven met die blijde boodschap te gaan opmonteren. Onderweg passeerden mij supporters van de Sportkring met onder hun snelbinders stukken van kachelbuizen die Hammenaars naar Sint-Niklaas hadden meegegeven.

Een andere straffe match enkele tientallen jaren later speelde zich af, in 1981 op het Breeven tegen Bornem. Een wedstrijd die garant stond voor spanning omdat hij al vooraf was gespeeld op de Boelwerf in Temse waar supporters van zowel Bornem als Hamme als werkmakkers (niet altijd) aan de slag waren. Met Eddy De Malsche, zelf aan de slag op de scheepsbouwwerf, en Noël Peersman stonden twee kozijns tegenover elkaar. Wie zich dankzij een die dag sublieme aangever als Robby Smet overtrof was Eddy die in de door Vigor met 2-5 gewonnen wedstrijd een hattrick lukte! Voor mij was die wedstrijd een van de strafste ik ooit van onze blauw-zwarten heb gezien. Een van mijn ooms-supporters die op dat moment in het ziekenhuis lag en bij wie ik op mijn terugweg naar huis verslag ging uitbrengen kon zijn oren niet geloven en was tot verbazing van de langskomende chirurg op slag haast miraculeus veel beter.

Niet minder spectaculair was een ‘recentere’ wedstrijd die in 2008 op het einde van het seizoen voor het behoud in Tweede Nationale werd gespeeld in het Dudenpark tegen Union St. Gillis met de niet lang voordien van Club Brugge overgekomen stormram Buelens die in de heenwedstrijd in Hamme Vigor op zijn eentje in het verlies had gespeeld. De daar met afgetekende cijfers gewonnen cruciale wedstrijd, doelpunten van Steve De Ridder meen ik mij te herinneren, was mede te danken aan de Turkse trainer-tovenaar Fuat Capa op wie voor de ‘operatie redding’ een beroep was gedaan toen hij van bij Gençlerbiriligi naar België was teruggekeerd. Ik ben er zeker van dat Vigor in 2009 niet uit Tweede Nationale zou zijn gezakt indien Fuat was gebleven in de plaats van over de grens voor MVV te gaan werken.

Steve De Ridder

(Foto: interview van TV Oost met een piepjonge De Ridder uit 2007)

Iedere supporter van oud tot jong zal nu zelf ook wel beginnen denken aan een match die voor hem of haar onvergetelijk is, maar het zou mij verbazen indien niet iedereen het eens mocht zijn met mijn verwijzing naar het voor onze club glorierijk moment van de eindronde in 2006 voor een ticket naar de hoogste afdeling. Ik heb het over de avondwedstrijd tegen het door Peter Maes gecoachte Verbroedering Geel op bezoek bij het door Rudi Verkempinck getrainde Hamse dreamteam met o.a. Nico Baert, Tim Koppen, Marko Petrovic, Tim Reigel, Jonathan Butera, Bartje Goossens, Koen Versyp en Tom Van Hyfte.

Jonathan Butera

(Foto: Jonathan Butera wordt in de bloemetjes gezet in 2008)

Voor wat er zich na de slotminuut waarin Vigor de winning goal had gescoord, aan euforische taferelen heeft afgespeeld heb ik geen woorden, en over een toen wild om zich heen schoppende Peter Maes wordt beter zedig gezwegen. Iedereen weet nog dat het uiteindelijk Lierse is geweest dat het ticket binnenhaalde, maar wat ik nog wil aanstippen is dat Hamme in die play offs Lierse voordien voor liefst 4.200 toeschouwers met 2-0 had geklopt.

Met welke spelers had je een goed persoonlijk contact?

Toen ik als jong gepensioneerde, dat is nu net 25 jaar geleden, wat meer tijd had om bij gelegenheid ook al eens iets over voetbal te schrijven, heb ik geleidelijk aan enkele goede contacten gehad met spelers met wie het, zoals men dat zegt, klikte. Ik heb hun namen niet in een adressenboekje staan maar nu je mij die vraag stelt denk ik spontaan aan de gevoelsmens en balvaste target-spits Stijn De Wilde met wie ik vooral tijdens zijn aanslepende blessurelast fijne gesprekken heb gehad. Ik denk ook aan de intelligente Thomas De Meyer, die mij nooit scheef heeft bekeken als ik hem na een verloren uitwedstrijd om zijn mening vroeg. Wie ik mij van vroeger herinner is Wies Bouwens, een voetballer die talent aan karakter paarde. Recent dan weer denk ik aan de van oorsprong Brusselse Marokkaan die ik met spijt zag vertrekken om bij Temse het spel en het goed weer te gaan maken, maar hoe is zijn naam nu ook al weer? [N.v.d.r.: dat moet Rachid Allachi zijn] Het probleem van oude mensen met een voor de rest voortreffelijk geheugen, zijn helaas de namen. Een begaafde voetbalspeler en tegelijk een zeer beleefde jongen. Wie ik mij dan weer wel bij naam herinner is de onvermoeibare zwoeger Arne Ivens met wie ik vorig seizoen na zijn laatste match nog een leuke babbel heb gehad over Vigor en zijn vorige club SV Bornem.

Thomas De Meyer tijdens Union-VW in 2007

(Foto: Thomas 'Rambo' De Meyer tijdens de wedstrijd op Union in 2007)

Toch nog even terug naar een ver verleden voor een anekdote over een bijzonder persoonlijk contact, als ik mag. Over Leonard Brondeel dan. Wie herinnert zich nog dat lichtgewicht met zijn fonkelende zwarte oogjes en snelle beentjes? Ik was 16 en schreef een stukje over hem dat ik ongevraagd inzond naar Durmeklokken, het plaatselijk weekblad. Het stuntelig artikeltje werd prompt gepubliceerd. Omdat ik in die tijd een vaste staanplaats had aan de middenlijn tegenover de tribune, kwam Leonard mij bij de eerstvolgende thuiswedstrijd aan de rust een hand geven en bedeesd bedanken. Een verhaaltje dat over de sympathieke volksjongen Leonard de ronde deed, is dat hij met opgespaarde wedstrijdpremies en hulp van enkele supporters een Vespa had gekocht die hem zo dierbaar was dat hij die ’s nachts op een matje stalde bij zijn bed.

En een laatste met weemoed? Clement De Bondt, een veelbelovende jonge voetballer die in het toenmalig WM-systeem [N.v.d.r.: door Arsenal bedachte formatie uit de jaren 20 met linies die een W en een M onder elkaar vormen] op 18-jarige leeftijd als stopper debuteerde, was mijn beste vriend. Kort nadien, in zijn eerstejaars Wiskunde aan de RUG, werd hij getroffen door een hersentumor. Hij was sterk en overleefde een ingewikkelde operatie in het instituut Bunge. Nadien werd hij nog nabehandeld in een gespecialiseerde kliniek in Duitsland, maar twee jaar later overleed hij. Ik zal hem nooit vergeten.

En welke trainers maakten indruk op jou?

In haar ruim honderd jaar geschiedenis heeft Vigor allerhande oefenmeesters gehad. Gewezen topvoetballers, jonge voetbalkenners met vernieuwende ideeën – wie weet nog dat Philippe Clement bij Vigor stage liep voor het behalen van zijn trainersdiploma? – maar ook miskleunen die een groot gedacht hadden van zichzelf maar er weinig van terecht brachten. Een gaan en komen van meerdere trainers/coaches is altijd een kwalijke zaak voor een ploeg met jonge voetballers die dan aan zichzelf beginnen te twijfelen. Grote namen die ik mij herinner zijn Martin Lippens, gewezen ‘international’ en aanvoerder van Anderlecht, Bert De Cleyn, een icoon van Malinois en het Belgisch voetbal, en Ward Beyers van de RAFC. Tijdens de oorlog werkte de club zelfs met een Oostenrijkse gewezen profvoetballer. Maar in de naoorlogse geschiedenis van de club mag ik niet nalaten te wijzen op de grote verdienste van trainers met een lange staat van dienst: een Willy Meersman en meer nog kampioenenmaker Daniël De Paepe die als doelman, trainer en als manager meer respect verdient dan hem bij zijn afscheid te beurt is gevallen. Ik ben niet ingewijd in de geheimen van de club maar in mijn ogen is Daniël iemand die zich jaar na jaar in goede en kwade tijden voor de club bij manier van spreken dag en nacht heeft ingezet.

Afscheid Willy Meersman 1983

(Foto: afscheid van Willy Meersman en viering 75-jarig bestaan in 1983 fragment uit De Voorpost)

Wat waren de grootste teleurstellingen?

Het leven van een vereniging verschilt niet veel van dat van een mens. Het is een opeenvolging van ups en downs vaak van ongelijke duur. De donkerste periode die ik naar mijn gevoel heb meegemaakt, situeer ik kort na de fusie met de Jonge Wuitens in 1973. Ik verwachtte mij aan een nieuw elan maar dat viel fameus tegen. De Vigor Wuitens Hamme degradeerde van Derde Nationale naar Bevordering en een seizoen later zelfs naar Eerste Provinciale. Een uitwedstrijd die ik mij uit die tijd zeer goed herinner is een verloren duel bij Geraardsbergen, met Ferdinand Peersman als aanvalsleider. Diezelfde kozijn had het jaar voordien nog als profwielrenner de Vuelta gereden en had aan het eind ervan op de piste in Madrid als rode lantaarn een ereronde mogen rijden samen met zijn landgenoot en eindoverwinnaar Eddy Merckx!

Wat zijn tot slot je verwachtingen voor de toekomst?

Wat ik op het einde van mijn lange leven nog verwacht, of juister waar ik nog naar durf uitkijken, is dat het jonge team van vandaag zich volgend seizoen in Derde Amateur ontbolstert tot een beloftevolle ploeg die onder een kundige leiding gestaag zal timmeren aan een weg die na twee seizoenen degradatie de supporters weer uitzicht biedt op een terugkeer naar hogerop. De ambitie hoeft zeker niet te stoppen bij Tweede Amateur. Een traditieclub met een roemrijk verleden als Vigor Wuitens Hamme beschikt over de accommodatie en een glorierijk verleden om mee te draaien op het hoogst haalbare niveau, dat van Eerste!

Bedankt Willy voor deze ‘trip down memory lane’. Even terugkijken naar de vele momenten die blauw-zwart zo bijzonder maken is beslist de moeite waard. Het is tevens een klein eerbetoon aan de vele, vaak ten onrechte vergeten spelers die in de voorbije 112 jaar het beste van zichzelf hebben gegeven voor de club. We hopen je snel terug te mogen verwelkomen aan de zijlijn, blijf intussen gezond!

P.S. Dank ook aan Etienne D’Hooge voor de mooie archieffoto’s!

 
(VWatcher)

 

Mauro Van Den Wildenberg: “Werk maken van een mooi seizoen”


Ongeveer twee miljoen keer te horen krijgen hoe groot de voetsporen van Griffin wel zijn, veel doelmannen zouden ervan beginnen te bibberen. Niet zo met het volgende slachtoffer van onze reeks “leesplezier tijdens lockdown”: Mauro Van Den Wildenberg. Zonder meer een van de grote revelaties van het op vreemde wijze afgelopen seizoen, als VW dan toch een reeksje lager speelt zal het zeker niet aan hem gelegen hebben!

  1. Dag Mauro, bedankt om even tijd voor ons vrij te maken! Ook voor een sporter zijn het lastige tijden. Hoe kan je jezelf nog in vorm houden?
    Toen het er nog naar uitzag dat de competitie hervat zou worden, hadden we een duidelijk loopschema doorgestuurd gekregen. Nu het seizoen er definitief opzit, is het vooral zaak om in beweging te blijven en de rustperiode niet te lang laten worden. Zelf doe ik dat vooral met lopen en fietsen.

  1. Het huidige seizoen lijkt dus afgelopen. Heb je intussen nog contact met je ploegmaats en trainers?
    Zeker! De jongens waar je doorheen het seizoen ook het meest naartoe trekt hoor je nu nog regelmatig, zeker aangezien er vanuit de club wel wat transferactiviteit is geweest de voorbije dagen.
    Daarnaast hoor ik ook keeperstrainer Geert regelmatig!

  1. Behoudens financiële en licentieperikelen bij sommige andere ploegen, mogelijke faillissementen, rechtszaken enz. ziet het ernaar uit dat onze mooie vereniging komend seizoen in derde amateur uitkomt. Je wordt alom geprezen als een van de beste keepers van de reeks maar toch blijf je blauw-zwart trouw, waarom?
    Ik heb vorig jaar een contract getekend voor 2 jaar. Langs beide kanten was er dus de intentie om het niet bij één seizoen te laten en dat werd in de loop van het huidige seizoen al vrij snel bevestigd.
    Anderzijds zijn er nog tal van redenen waarom ik al minstens mijn contract uitdoe: we worden correct en tijdig betaald (eerder uitzondering dan regel in het huidige voetballandschap), het moet combineerbaar blijven met mijn job en privéleven, we worden serieus in de watten gelegd door Jackie & Liliane ...

  1. Na het lastige seizoen vorig jaar hadden we gehoopt op een rustige campagne, zowat iedereen dacht ook dat er genoeg kwaliteit voor aanwezig was. Toch verliep ook dit seizoen bijzonder woelig. Heb je daar een verklaring voor?
    Als we onder kwaliteit voetballend vermogen verstaan, dan had deze groep intrinsiek inderdaad meer dan voldoende kwaliteit. Maar kwaliteit is ook: een resultaat kunnen spelen, een wedstrijd naar je toe trekken als het gelijk opgaat, 90 minuten lang de focus houden en foutloos blijven, uit een halve kans een doelpunt scoren, een wedstrijd aanvoelen en weten wanneer het tempo eruit te halen ...
    Ik vrees dat we vooral in deze zaken tekortgeschoten hebben en door meer ervaren teams genadeloos zijn afgestraft.

  1. Ondanks de sportieve problemen haalde de club probleemloos zijn licentie en intussen worden ook de eerste binnenkomende én spraakmakende transfers aangekondigd. Hoe zie je de nabije toekomst van VW in?
    De club en vooral de achterban hebben op korte termijn best wat klappen gekregen. 3 seizoenen degradatievoetbal en 2 effectieve degradaties, daar wordt niemand vrolijk van. Het wordt nu zaak om daar definitief een streep onder te trekken. In het begin van het seizoen werd er intern ook nog dikwijls verwezen naar de miraculeuze redding op de slotspeeldag vorig seizoen, en zo zijn we misschien te lang in een bepaald doemscenario blijven hangen, zeker omdat de resultaten uitbleven.
    Laat ons met zijn allen vooruit kijken en de basis leggen voor een mooie toekomst!

  1. Is er al overleg geweest over de uitbouw van de club naar de komende seizoenen toe?
    Het bestuur en sportieve cel hebben tijdens de besprekingen aangegeven waarnaar ze op zoek gingen, en dat komt nu ook tot uiting in de gerealiseerde transfers. Verder denk ik dat er achter de schermen genoeg initiatieven lopen om stappen te zetten als club in het geheel, maar laat ons als spelersgroep maar gewoon op het sportieve focussen!

  1. VW Hamme heeft een bijzonder jonge ploeg, aangevuld met een aantal ervaren spelers. Welke nieuwkomer/belofte heeft je afgelopen seizoen het meest verrast in aangename zin?
    Hier kijk ik toch vooral naar Bavo De Witte, zeker in zijn vorm van de laatste weken voordat de competitie werd stilgelegd. Bovendien pikt hij als verdediger geregeld een doelpuntje mee of levert hij een assist af.

  1. RFC Knokke steekt qua infrastructuur, budget en spelerspotentieel ver boven alle andere amateurclubs uit, maar welke ploeg uit de reeks vond je nog indrukwekkend?
    Hier is het voor mij moeilijk kiezen tussen Ronse en Zwevezele (qua spelersmateriaal voor alle duidelijkheid!). Ronse heeft ons het eerste halfuur in de heenronde letterlijk van de mat geveegd. Ook in de thuismatch vlak voor de winterstop werd hun offensieve weelde duidelijk toen ze na rust een kwartier het gaspedaal intrapten. Zwevezele staat dan als blok voor mij een pak sterker, met heel wat ervaring in hun centrale as en een paar jongens die met een flits een wedstrijd kunnen doen kantelen, zoals Yagan jammer genoeg in de slotminuten tegen ons deed.

  1. Wie vond je de beste speler waartegen je dit seizoen uitkwam? Welke keeper vond je sterk? Persoonlijk hebben we een boontje voor Degrendel van Harelbeke: niet alleen een uitstekende goalie, maar ook een perfecte doelwachtersnaam :-)
    Als speler: Davy Joye (Petegem). Spelers met zulke voeten en inzicht lopen zelfs in 1e amateur niet dik gezaaid.
    Als doelman: Brecht Laleman (Mandel), speelde tegen ons een zeer sterke wedstrijd en al jaren een gevestigde waarde op dit niveau.

  1. Even terzijde: door het coronavirus vallen ook het EK voetbal, de Olympische Spelen en nog vele andere evenementen in het water, het wordt dus een flauwe sportzomer. Wie is je favoriete voetballer op internationaal niveau en maken de Duivels ook in 2021 nog kans op toernooiwinst?
    Doe maar Kevin De Bruyne dan. Alles lijkt zo makkelijk bij hem ... Als hij op topniveau is volgende zomer, dan denk ik wel dat we nog kans maken. Een ‘oude’ verdediging lijkt me niet echt een probleem, jongens als Vertonghen en Kompany zullen een gebrek aan snelheid en wendbaarheid wel kunnen oplossen met hun spelinzicht en ervaring lijkt me.

  1. Als ex-speler van Melsele ken je onze nieuwe spits Jim Van Osselaer al, een naam die op veel plaatsen in het Waasland een luide bel doet rinkelen. Kan je hem eens omschrijven en zeggen wat hij onze club kan bijbrengen?
    Jim kan je best omschrijven als een echte spits. Hij maakt zijn doelpunten vooral door de juiste loopacties te maken of de juiste positie in de 16 te kiezen. Hij kan als geen ander op het randje spelen, en als er dan een aantal jongens achter hem staan die op het juiste moment de bal kunnen brengen, dan zal hij wel doen waar de club hem voor aangetrokken heeft: doelpunten maken.

  1. Je bent ook voormalig doelman van Beerschot, waar je nog steeds op handen gedragen wordt. Onze club heeft een uitstekende band met de mannen van het Kiel, denk je dat ze eindelijk terug in 1e klasse zullen belanden?
    Ik hoop het! Het was de 3e promotiefinale op rij, dus op dat vlak verdienen ze het om er terug te staan, zeker voor de supporters.
    Ik had eerlijk gezegd gedacht dat ze na de gemiste promotie 2 seizoenen geleden een moeilijke periode tegemoet gingen, omdat het sinds de heropstart in 1e provinciale de eerste echte tegenslag was die ze te verwerken kregen. Maar ze zijn er toch in geslaagd om telkens weer dat ticket voor de finale te bemachtigen, dus laat ons hopen dat het volgend seizoen terug zover is.

  1. Je kent 3e amateur wellicht beter dan de meesten onder ons, hoe moeten we de (grote) kwaliteiten van blauw-zwart inschatten? Wat is je zoal opgevallen bij VW Hamme in dit eerste seizoen op en naast het veld?
    Op het veld: laat ons vooral 3e amateur niet onderschatten. Er zijn ploegen die al jaren in deze reeks spelen en exact weten wat er nodig is om punten te pakken. Dat is zeker niet altijd mooi, academisch voetbal op de mat brengen. We hebben best wat leuke voetballers in onze rangen en iedereen heeft ook een degelijke opleiding achter de rug, maar als we resultaten willen halen in 3e amateur zal het niet alleen van ons voetballend vermogen moeten komen.
    Naast het veld: we zitten hier echt wel in een luxe-situatie. Onze kledij wordt gewassen op de club, we hebben allemaal een kastje op de club, we spelen in een gezellig stadion op een mooi veld ... Kortom: al het extrasportieve is netjes geregeld.

  1. Welke speler/medewerker zouden we zeker ook eens moeten interviewen voor een sappig verhaal, spitse commentaar enz.?
    Als er in de kleedkamer iets gebeurt, dan mag er in vele gevallen wel in de richting van Preben gekeken worden! Dus ik zou daar eens horen.

  1. Heb je tot slot nog een boodschap voor de Vigor-supporters of een afsluitende bedenking?
    Ik denk dat die boodschap hierboven al vermeld is. Het verleden is wat het is, en we hebben er allen baat bij om de negatieve ervaringen van de laatste jaren achter ons te laten en werk te maken van een mooi seizoen in het post-coronatijdperk!

Bedankt Mauro! Het enthousiasme dat je op en naast het veld uitstraalt doet ons nu al verlangen naar het nieuwe seizoen. Forza!

 

(VWatcher)

 

Matthijs Vergeylen: “VW Hamme zo ver mogelijk brengen en samen plezier beleven”

 
We weten het, voetbal is een bijzaak zolang mensen eenzaam sterven in donkere kamers door dat vervelende virus. Maar net in deze trieste tijden missen we misschien het spelletje het meest. Om de trouwe supporter toch een beetje op de hoogte te houden van het reilen en zeilen binnen de club, volgen in de komende weken een aantal losse interviews met spraakmakende Vigoristen. Beginnen doen we met kapitein Matthijs Vergeylen, voor wie we zomaar de passende ondertitel ‘clubliefde in tijden van corona’ zouden kunnen verzinnen. Hij heeft het over de situatie van de club, de onzekere afloop van het seizoen en heeft ook een boodschap voor de fanschare. Samen kijken we uit naar betere tijden, want zoals men in het Frans zegt: “tout est provisoire”, niet enkel de gezondheidscrisis maar ook de sportieve moeilijkheden van onze blauw-zwarte eeuweling.

  1. Dag Matthijs, bedankt om even tijd voor ons vrij te maken! Ook voor een sporter zijn het momenteel lastige tijden. Hoe kan je jezelf nog in vorm houden?

Met het coronavirus in het land was het even een heel hectische periode. Er werd redelijk lang gewacht met maatregelen te nemen. Toen ze toch genomen werden en er een verbod kwam om samen te trainen, hebben we allemaal een loopschema meegekregen van de trainersstaf. Dit loopschema proberen we zo goed mogelijk af te werken om toch scherp te blijven mocht de competitie terug hervat worden. In de 1e week was ik zelf ziek, maar nu ik genezen ben pik ik ook de draad weer op. Het is afwachten hoelang het zo door zou gaan en of we al dan niet nog een verder verloop krijgen van de competitie.

  1. Minstens tot 6 april wordt er niet getraind en vóór de maand mei is er al zeker geen enkele wedstrijd. Heb je intussen nog contact met je ploegmaats en trainers?

Zeker. Het is moeilijk om elkaar nu te zien met de maatregelen, maar via sociale media blijven we natuurlijk in contact met elkaar. We horen elkaar geregeld via WhatsApp.

  1. Als supporter is het koffiedik kijken hoe de rest van het seizoen zal verlopen: kunnen alle wedstrijden nog gespeeld worden? En dan zijn er ook nog de financiële en licentieperikelen bij sommige andere ploegen (Duffel, Vosselaar...), mogelijke faillissementen (Oostende, Lokeren...), rechtszaken die aan het eind van elk seizoen weer opduiken enz. Hebben jullie als spelers er meer zicht op wat er de komende maanden te gebeuren staat?

Wij hebben hier zelf ook weinig zicht op. Hopelijk krijgen we snel duidelijkheid over het verdere verloop van de competitie. Daarnaast valt er ook nog af te wachten wat er beslist wordt indien de competitie wordt stopgezet.

  1. Na het lastige seizoen vorig jaar had iedereen gehoopt op een rustige campagne, iedereen dacht ook dat er genoeg kwaliteit voor aanwezig was. Toch verloopt ook dit seizoen bijzonder woelig (trainerswissel, tegenvallende resultaten, stormweer, corona...). Heb je daar een verklaring voor?

Ik had ook gehoopt op een rustig seizoen, maar dat is inderdaad tegengevallen. We zijn het seizoen heel goed gestart, maar speelden telkens tegen een tegenstander van lager niveau. In het begin van de competitie konden we met onze strijdkracht gelijke tred houden met de tegenstand, maar daarna kenden we een terugval en vele tegenslagen. Na de tegenslagen hebben we onder leiding van onze nieuwe trainers toch terug onze rug kunnen rechten. Hij heeft op een korte tijd toch een duidelijke visie uitgewerkt in de ploeg en bracht rust met zijn ervaring. Het voetbal dat we op de mat brachten was ook duidelijk beter dan voordien. We hebben in de laatste maanden laten zien dat we wel degelijk in 2e amateur thuis horen. Hopelijk was het nog niet te laat.

  1. Ondanks de sportieve problemen haalde de club probleemloos zijn licentie en intussen worden ook de eerste binnenkomende transfers aangekondigd. Net als je vader ben je geen "clubhopper" en koos je voor een verlengd verblijf. Kan je vertellen waarom?

Ik voel me goed in Hamme en dan is er geen nood om te veranderen. Ik speel het liefst zo hoog mogelijk en heb ambitie, maar het moet ook leefbaar zijn. Hamme is perfect combineerbaar met mijn job. Daarnaast voelt het na 5 jaar op de club ook al als thuiskomen. Mijn familie en vriendin voelen zich ook thuis op de club en kennen hun weg al heel goed. Met Jacky en Liliane hebben we 2 fantastische mensen die heel veel voor ons doen. Ik hoop volgend seizoen verder te kunnen bouwen met de ploeg en staf op wat we in de 2e seizoenshelft op de mat brachten.

  1. Is er al overleg geweest over de uitbouw van de club naar de komende seizoenen toe?

Er is al overleg geweest. Achter de schermen wordt gewerkt om de ploeg voor volgend seizoen klaar te krijgen. We bekijken iedere optie om de kern zo sterk mogelijk te maken naar volgend seizoen toe.

  1. VW Hamme heeft een bijzonder jonge ploeg, aangevuld met een aantal ervaren spelers. Welke nieuwkomer/belofte heeft je dit seizoen het meest verrast in aangename zin?

Ik was door heel wat nieuwkomers verrast. De meeste jongens pikten het niveau op en speelden zich in de kijker. Toch vond ik onze nieuwe doelman Mauro er bovenuit steken. Het is niet makkelijk om in de voetsporen van Griffin De Vroe te treden, maar hij heeft dit met verve gedaan. We mogen hem als ploeg zeer dankbaar zijn, want hij heeft ons zeker meer dan 1 keer recht gehouden.

  1. RFC Knokke steekt qua infrastructuur, budget en spelerspotentieel ver boven alle andere amateurclubs uit, maar welke ploeg uit de reeks vond je nog indrukwekkend?

Knokke steekt er inderdaad met kop en schouders bovenuit. Het nieuwe stadion is zeer mooi en leuk om te spelen. Als er 1 minpuntje moet zijn dan is het de piste die rond het veld ligt. Het stadion zou nog beter zijn en sfeervoller als de supporters dicht bij het plein zitten. Naast Knokke denk ik dat Mandel en RC Gent zeker niet moeten onderdoen qua infrastructuur.

  1. Wie vond je de beste speler waartegen je dit seizoen al uitkwam?

Dan denk ik terug aan onze laatste bekermatch tegen Cappellen. Daar vond ik Seppe Kill zeer sterk. We wisten van in het verleden dat hij een zeer sterke speler is, maar die match stak hij er bij Cappellen zeker bovenuit.

  1. Even terzijde: door het coronavirus vallen ook het EK voetbal, de Olympische Spelen en nog vele andere evenementen in het water, het wordt dus een flauwe sportzomer. Maken de Duivels ook in 2021 nog kans op toernooiwinst?

Ik hoop dat de Rode Duivels het EK kunnen winnen, maar het wordt ook voor hen stilaan de laatste kans. Met sterkhouders zoals De Bruyne en Hazard hebben we zeer veel talent in onze nationale ploeg. Toch worden de meeste spelers een jaartje ouder. Sommigen hebben problemen in hun club en komen niet veel meer toe aan spelen. Anderen zijn heel makkelijk geblesseerd. Toch hoop ik dat ze gespaard blijven van pech en zich optimaal kunnen voorbereiden op het EK. Zodat we met heel België nog 1 keer achter onze ‘gouden generatie’ kunnen staan en hopelijk ook het EK kunnen winnen.

  1. Welke speler/medewerker zouden we zeker ook eens moeten interviewen voor een sappig verhaal, spitse commentaar enz.?

Ik denk dat iedere speler of lid van de staf wel een leuk verhaal zal hebben. Het zou een leuk item zijn voor volgend seizoen om iedereen kort te ondervragen, ik denk dat iedereen hier zeker voor open zou staan. Daarnaast kan je bij Bob (kine) en Geert (keeperstrainer) altijd wel terecht voor een boeiende anekdote.

  1. Heb je tot slot nog een boodschap voor de Vigor-supporters of een afsluitende bedenking?

Ik wil eerst en vooral alle supporters bedanken voor de onvoorwaardelijke steun die we hebben gekregen dit seizoen. Het was niet altijd even gemakkelijk, want net zoals bij ons komen de nederlagen ook bij hen aan. We hebben niet altijd het beste voetbal gebracht, maar hebben steeds geprobeerd om ons 100% te geven voor de club die we samen lief hebben.

Ik heb in de 5 jaar dat ik voor deze mooie club mag spelen al heel veel positieve momenten meegemaakt. Ik heb mooie momenten beleefd op sportief vlak zoals het kampioenschap, maar ook mooie momenten naast het veld. Waar supporters en spelers zich verenigen en 1 doel nastreven: VW Hamme zo ver mogelijk brengen en samen plezier beleven.

Ik hoop dat we in de toekomst terug positieve momenten kunnen beleven. Hamme is een echte familieclub waar iedereen zijn steentje bijdraagt, zowel op als naast het veld. Laat ons samen de stijgende lijn verder zetten want een club is niets zonder zijn supporters!

Bedankt Matthijs! Voetbal is niet enkel een spel van geld en punten, maar ook van hoop en trots. Samen zullen we er dan ook alles aan doen om onze mooie club vooruit te duwen. Forza!

P.S. In naam van de club wensen we iedereen oprecht te bedanken die zich in deze tijden inspant voor een betere, gezondere of mooiere wereld. Als lokale sportvereniging weten we als geen ander hoe belangrijk vrijwilligers zijn, hun belangeloze inzet kan niet genoeg gewaardeerd worden!


(VWatcher)

 

Vooruitblik: "In de derde periode wenkt de redding"


Zoals mijn Vigor-watchende voorganger en vriend in zijn voorbeschouwing bij de thuiswedstrijd van zondag tegen de SV Oudenaarde gevat schrijft, staan onze Vigor Wuitens bij de start van de derde periode in de lopende competitie voor beslissende weken.

Na zeven opeenvolgende nederlagen met, ondanks sterke prestaties tegen gereputeerde tegenstanders, een verontrustend negatief doelpuntensaldo van -14, is op de jongste speeldag een vlotte overwinning geboekt waarvan verwacht wordt dat zij de betekenis krijgt van het sinds lang betrachte keerpunt. De opdracht is nu bevestigen, ook al is de eerstvolgende tegenstander er een van formaat.

Waar bestuur, trainers, spelers en supporters zich mogen aan optrekken, is de parameter van het scorend vermogen: met 27 tot nog toe gescoorde doelpunten is de VWH de betere van zes andere ploegen waaronder niet alleen alle lotgenoten onderaan de rangschikking, maar ook Temse, Dikkelvenne en Harelbeke. Bijkomende geruststelling is dat op de jongste speeldag achteraan eindelijk nog eens ‘de nul’ kon worden gehouden.

Met Westhoek en Sint-Niklaas, die één, respectievelijk twee punten meer tellen, kunnen al in de eerste helft van februari in rechtstreekse duels twee rivalen worden voorbijgestoken. En met voor diezelfde periode het programma voor ogen van Menen, lees uit naar Knokke en thuis tegen RC Gent, kan vóór de slotfase van de competitie een heilbrengende 13de plek al geconsolideerd zijn.

Maar laat ons liever met de ploeg focussen op zondag en het treffen met Oudenaarde dat in december ’19 bij Menen met 1-2 en met 3-4 bij Petegem ging winnen, waarna thuis ook nog met 2-1 van Dikkelvenne werd gewonnen. Sindsdien is bij Harelbeke met 2-1 verloren en tegen Temse 1-1 gelijkgespeeld. Een goede wedstrijd en puntengewin is vanzelfsprekend het scenario waarvan de supporter droomt.

Dat er in de kalender van de derde en beslissende periode twee onderbrekingen zijn ingelast, een eerste eind februari - begin maart en een tweede tussen de voorlaatste en de laatste speeldag, is niet ideaal maar biedt anderzijds wel het voordeel dat vermoeide en/of licht gekwetste spelers kunnen recupereren of gerecupereerd worden. Een beletsel om er meteen fors tegenaan te gaan zal het hoe dan ook niet zijn. Dus met de V van Vigor en de W van Wuitens volop voor het behoud nu!

Willem Peersman

 

Balans na 15 speeldagen: "Kwaliteit genoeg om het tij te keren"

 
Vooraf twee vragen en evenveel antwoorden

Vraag 1: Is 9 op 45 verontrustend? Ja!

Vraag 2: Degradeert de VW Hamme aan het eind van het seizoen? Neen!

 

De parameters in het klassement halfweg de competitie zijn niet van aard om bestuur en supporters omtrent de afloop gerust te stellen. Wie echter in het licht van de rode lantaarn de rangschikking bekijkt van onder naar boven, stelt vast dat de kloof voor een sprong naar een geruststellende dertiende plaats niet eens zo veel voorstelt: één winstwedstrijd en de daaraan verbonden drie punten volstaan. Een andere opsteker? Als het op scorend vermogen aankomt, doen onze Vigor Wuitens het gewoon beter dan hun buren uit St. Niklaas en Temse.

Pijnpunt is ongetwijfeld de verdediging die, op Westhoek na, met 33 geïncasseerde doelpunten gerekend wordt bij de kwetsbaarste van de reeks. Het aantal geleden nederlagen (11 op 15 wedstrijden) wijst fataal in dezelfde richting. En om nog wat meer van de zure appel af te knagen is er de zwaar tegenvallende puntenoogst in eigen huis: amper 3 uit één overwinning op zeven gespeelde wedstrijden en een negatief doelpuntensaldo van 9 (7/16).

Is er een verklaring voor de relatief iets betere resultaten in uitwedstrijden? Eén overwinning (bij Dikkelvenne) en twee gelijke spelen (bij St. Niklaas en Merelbeke) leverden vijf punten op. Ook werd op verplaatsing vijf keer meer gescoord dan thuis. En wat al evenzeer opvalt, is dat in de thuiswedstrijden vaker met afgetekende cijfers werd verloren dan uit. Slechts bij Mandel – waar paradoxaal genoeg zeer goed werd meegespeeld – is de score het hoogst opgelopen, terwijl het in de andere vier verloren wedstrijden bij een nederlaag met oneven doelpunt is gebleven. Kennelijk ontbreekt het onze nieuwe, overwegend uit jonge spelers samengestelde ploeg toch nog aan zelfvertrouwen en wellicht is schrik om de thuissupporters teleur te stellen hier niet vreemd aan.

Met begrip voor het bestuur dat in moeilijke omstandigheden genoopt was de tering naar de nering te stellen en de technische staf die moet roeien met de voorhanden riemen, kon het niet anders dan dat de ambities voor een als een overgangsseizoen geziene competitie beperkt waren. Hiermee rekening houdend en daarbij gevoegd de pech en tegenslagen die inherent zijn aan het voetbalspel – niet altijd loon naar werken krijgen, blessures, letsels, onterechte rode kaarten en schorsingen – is het niet verwonderlijk dat de overlevingsstrijd zwaar is en wellicht nog een hele tijd zal blijven. Maar er is hoop, goede hoop! Alleen al een snelle analyse van de wekelijkse beschouwingen onder de noemer ‘Achteraf bekeken’ van de huidige VWatcher op deze clubwebsite, opent betrouwbare perspectieven op een sterke terugronde en een daaraan verbonden succesvolle operatie redding. Er is in de spelerskern genoeg talent, op de inzet van de sterkhouders mag gerekend worden, het enthousiasme in de overgave van youngsters die speelkansen krijgen is aanstekelijk, kortom er is aan teamspirit geen gebrek. Het kan dus niet anders dan goedkomen.

Met een uitwedstrijd bij RC Gent gaat zaterdagavond op het kunstgras van Oostakker de terugronde van start. Nadien volgen nog veertien wedstrijden, goed voor 42 punten. Acht thuiswedstrijden (Ronse, Harelbeke, Oudenaarde, St. Niklaas, Merelbeke, Dikkelvenne, Mandel en Knokke) tegen zes uitwedstrijden (Petegem, Westhoek, Zwevezele, Menen, Temse en Gullegem). Van de acht resterende thuiswedstrijden zullen er drie worden gespeeld in de vaak beslissende laatste vijf speeldagen van de competitie: Dikkelvenne, Mandel en … Knokke. Wij durven nu al duimen voor een galamatch met de kampioen op 26 april 2020, louter voor het spektakel en de sportieve eer!

Een gewezen VWatcher, Vigorist tot in de kist.

 

Voorzitter aan het woord: "Vigor Wuitens is gezond en heeft een zéér mooie toekomst!"

Voorzitter Jo Laureys doet mededeling aan spelers, supporters en sponsors van VW Hamme

 “We werken hard, zijn op goede weg maar kunnen nog veel helpende handen gebruiken”

Voorzitter Jo Laureys wil na de vele geruchten en berichten in de media van de voorbije weken rond de toekomst van onze club een aantal zaken op een rijtje zetten en duidelijkheid verschaffen naar iedereen die begaan is met de toekomst van Vigor Wuitens Hamme. Hij vatte zijn visie samen in 10 punten.

 

  1. De financiële toestand van de club

Onze club is gezond. We hebben heel wat putten uit het verleden gedicht en die historiek slepen we nu natuurlijk mee. Maar alle rekeningen worden op tijd betaald, er zijn geen schulden bij RSZ, BTW of belastingen.

Ik weet uit mijn contacten met andere clubs dat sommigen er veel minder rooskleurig voor staan.

We voeren een gezond en transparant financieel beleid. We hebben al samen gezeten met enkele mogelijke investeerders, maar we gaan onze club niet in een wild avontuur - waar de doelstellingen onduidelijk zijn - storten.

Prioriteit nummer 1 is onze club nu vooral gezond houden en dit met bovengenoemd beleid!

 

  1. Het budget voor volgend jaar

We hebben een budget opgesteld voor volgend seizoen dat rekening houdt met de inkomsten die we effectief hebben. Op basis daarvan kunnen we een correct uitgavenpatroon samenstellen. Dat ligt inderdaad lager dan dit jaar maar dat wil niet zeggen dat we niets meer gaan doen.

Bovendien wordt er elke dag nog hard gewerkt om méér inkomsten te werven waardoor we ons budget voor volgend jaar nog kunnen opkrikken. We hebben nog enkele maanden om dat te doen.

 

  1. De spelersgroep

We zijn vorig jaar pas laat in gang kunnen schieten en hebben een jonge kern samengesteld waarin we – voor alle duidelijkheid - nog steeds alle vertrouwen hebben.

Helaas hebben we heel wat kwetsuren gehad en mede daardoor duurde het een tijdje voor de chemie in de groep er was.

We hebben geprobeerd om tussendoor nog wat versterking binnen te halen. Die ingrepen waren niet altijd even geslaagd, dat moeten we toegeven, maar ook voor ons was én is dit een leerjaar.

We zijn ondertussen volop bezig om de groep voor volgend jaar samen te stellen.

Die zal er op een aantal plaatsen inderdaad anders uit zien maar een aantal sterkhouders hebben reeds verlengd of staan kortbij een verlenging.

We gaan bovendien extra aandacht besteden aan onze opleiding - en de post-formatie in het bijzonder - zodat we terug échte clubspelers krijgen.

Dat we bepaalde spelers niet kunnen houden is inderdaad jammer maar ook zij kregen een meer dan degelijk voorstel om te blijven.

Dat er iemand dus “gratis” zou moeten spelen is uiteraard onwaar.  

De voorgestelde bedragen zijn conform aan het niveau. De club, de technische staf, maar ook de spelers moeten in de spiegel durven kijken.

 

  1. Transfers

De club is nu terug gezond en dit moet zo blijven.

Dat het ogenschijnlijk nog stil is op transfervlak heeft te maken met het feit dat wij als bestuur ons huiswerk eerst af willen hebben zodat we ons niet in de problemen werken met contracten/engagementen die we niet kunnen waarmaken en/of realiseren.

We zijn inmiddels zeer gericht te werk gegaan en hebben momenteel een doelman en een aanvallende middenvelder aangetrokken. Op dit moment lopen er nog verschillende gesprekken met spelers die voor een versterking zullen zorgen.

Tevens hebben we ook al enkele spelers uit de beloftenkern een contract gegeven.

We zullen ook volgend seizoen een ploeg hebben die het niveau van tweede amateurklasse aan kan. Daar is ook ons budget op gebouwd.

 

  1. De jeugdwerking op een hoger niveau

De jeugdwerking is heilig voor ons.

Wekelijks komen hier 250 kinderen en jongeren om zich op een sportieve en gezonde competitieve manier te ontspannen.  

De sociale rol van onze club in het gemeentelijk weefsel is dus niet te onderschatten.

Daarom investeren we ook extra in de jeugd.

Zo zijn we in volle onderhandeling met een eersteklasseclub om een partnership op te starten waarbij onderlinge ervaringen zullen worden uitgewisseld.

Ook zitten we in een eindfase met het aantrekken van een nieuwe jeugdcoördinator die van ons het volle vertrouwen krijgt om met zijn ervaring het maximale uit onze jeugdtrainers en de jonge talenten te halen.

 

  1. De infrastructuur en het gemeentebestuur

Onze terreinen zijn eigendom van de gemeente en samen met hen gaan we investeren in de aanleg van minstens 1, mogelijks 2 kunstgrasvelden.

De verwachting is om tegen eind volgend seizoen de werken te kunnen opstarten om dan klaar te zijn tegen het daaropvolgend seizoen.

Zo een project vraagt veel voorbereiding en vergt zodoende de nodige tijd.

Het hoofddoel van deze investering is eveneens om de opleiding van onze jeugdspelers naar een hoger niveau brengen.

Ik ben er dan ook van overtuigd dat dit de club een grote impuls zal geven en dat deze visie op termijn meer zal renderen dan de dure contracten die sommige spelers proberen te onderhandelen.

Bovendien is het de bedoeling om met de andere Hamse voetbalclubs eens samen aan tafel te zitten en te zoeken naar een constructieve samenwerking.

 

  1. Onze sponsors

We hebben gemerkt dat heel wat sponsors onze club de voorbije Jaren hebben verlaten. We hebben daar dus nog héél wat goed te maken.

 We willen onze huidige sponsors in de toekomst dan ook veel erkentelijker zijn.

 Van de schenker van een matchbal tot een hoofdsponsor: iedereen is belangrijk.

Gemaakte afspraken moeten worden nagekomen. Sponsors moeten meer betrokkenheid voelen.

 De club moet ook een plaats worden om te netwerken. Business tot business activiteiten moeten we kunnen ontwikkelen.

Daar ligt een grote uitdaging!

Daarom ook een oproep aan bedrijven, bedrijfsleiders met een blauwzwart hart om mee met ons na te denken hoe we elkaar kunnen helpen.

 

  1. Onze supporters

Een club als Vigor Hamme heeft altijd kunnen rekenen op enthousiaste supporters. We beseffen dat de fans de voorbije jaren niet altijd even fier konden zijn op de ploeg en haar resultaten.

Sportieve resultaten zijn uiteraard de basis voor het enthousiasme bij de fans en die resultaten heb je niet op bestelling. Toch willen we de band met de fans nog beter aanhalen. De bestuurskamer is geen ivoren toren. Wij luisteren naar iedereen die het goed meent met de toekomst van blauwzwart en zijn vragende partij om een supportersafgevaardigde in het bestuur op te nemen.

 
  1. De club moet leven

Met “Donderdag – Vigordag” hebben we dit jaar een initiatief gelanceerd dat meteen een succes was. Wij krijgen gemiddeld zo’n 145 eters over de vloer.

Dit weekeind viert Hamme carnaval en onze club zal ook hier een actieve rol in spelen.

Onze kantine is, na jaren, terug open tijdens carnaval.

Het is onze ambitie om de club ook buiten het voetbal te laten leven.

Door meer evenementen op en rond onze site te organiseren (of ter ondersteuning) moet Vigor Wuitens ook buiten de wedstrijden een breder draagvlak krijgen.

 

  1. VW Legends

Tot slot wil ik als voorzitter ook de rijke geschiedenis van onze club in de kijker stellen.

Daarom wil ik een aparte werkgroep opstarten om zo de “VW Legends” in het leven roepen.

Hierbij is het de bedoeling om de vele, grote voetballers die onze club de voorbije tientallen jaren heeft gehad en die mee bijgedragen hebben aan de successen, op regelmatige basis op onze club uit te nodigen.

Ook hier zou ik een oproep willen doen (aan voormalige spelers) om dit project mee op te starten.

 

Tot besluit:

Mijn conclusie is dus dat KFC Vigor Wuitens Hamme een gezonde club is met een zéér mooi palmares en rijke geschiedenis - maar nog belangrijker - met een gezonde langetermijnvisie op de toekomst.

Een toekomst waar we élke dag hard aan werken maar waar alle helpende handen hartelijk welkom zijn want die hebben we écht wel nodig.

 

Forza Vigor !

Jo Laureys

Uw voorzitter