zo 28-04-19 | 15:00 |  K Bocholt VV vs VW Hamme

Voorbeschouwing FC Cappellen - VW Hamme

Schijnbaar evenwaardig maar moeilijk vergelijkbaar

Hun laatste competitiewedstrijd vóór de winterstop spelen onze Vigor Wuitens zondagnamiddag in het Jos Van Wellen-stadion van de R. FC Cappellen, de traditieclub met stamnummer 45 waarvan op de openingsdag thuis met 0-1 werd verloren. Rekening houdend met balbezit en doelkansen was die nederlaag onverdiend. Om met een goed gevoel de kerst- en nieuwjaartijd tegemoet te gaan zou die eerste match van de terugronde moeten gewonnen worden en gezonde revanchegevoelens zouden daartoe voor een extra prikkel kunnen zorgen. Maar ook bij de thuisploeg, die op de jongste speeldag in haar uitwedstrijd bij Bocholt zeer dicht bij een stunt was, zal het soort gevoel dat positieve energie genereert wellicht evenzeer aanwezig zijn. Met een blik op de parameters van de opponenten in de rangschikking zijn de twee ploegen op een klein verschil in het doelpuntensaldo na elkaars spiegelbeeld en dus evenwaardig, maar is dat ook zo? Hierna een proeve van vergelijking.

Met evenveel punten uit evenveel gewonnen en gelijkgespeelde wedstrijden bezetten de K FC Vigor Wuitens Hamme en de R FC Cappellen halfweg de competitie in de rangschikking de negende en de tiende plaats. Dankzij een iets minder negatief doelpuntensaldo (min drie tegen min vijf) gaan de jongens van Frank Magerman die van Bart De Roover vooralsnog vooraf. Maar in tegenstelling tot de gelijkwaardigheid die men geneigd zou zijn hieruit af te leiden, is het parcours dat Cappellen sinds de openingsdag heeft afgelegd wel erg verschillend van dat van de VW Hamme. Wat het best kan worden geïllustreerd aan de hand van de geboekte uitslagen. Die van zijn eigen ploeg kent de echte Vigor-supporter wel ongeveer van buiten, maar wij kunnen toch beginnen met erop te wijzen dat enkele weken nadat Cappellen bij SK St. Niklaas met 2-5 was gaan winnen, de Klaasjes ons in Hamme een oplawaai verkochten van 1-4. Dit moet volstaan om de nieuwsgierigheid te wekken naar de andere, al even verrassende resultaten die hierna worden samengevat. Thuis kon Cappellen tot nog toe  enkel en alleen winnen van Hoogstraten. Ander puntengewin in eigen stadion bleef beperkt tot twee gelijke spelen: tegen Hades en Spouwen Mopertingen bleef het tweemaal bij een 0-0. Daarentegen werd viermaal verloren: liefst driemaal met 0-2 tegen zowel Berchem als City Pirates en Vosselaar, waarna het tegen Heur Tongeren eindigde op 2-3. In uitwedstrijden daarentegen werd met overwinningen in Hamme (0-1), Sint Niklaas (2-5) en Temse (1-4), en met een gelijkspel bij Duffel (1-1) en Turnhout (2-2) aanzienlijk beter gepresteerd. De verlieswedstrijden ‘op verplaatsing’ bleven tot nog toe beperkt tot Patro Eisden Maasmechelen (4-1), Hasselt (2-0) en, op de jongste speeldag, Bocholt (3-2). Van de 16 punten tot dusver haalde Cappellen er 11 buitenshuis en dus slechts vijf voor eigen volk. Straf is ook dat buitenshuis liefst 16 keer kon worden gescoord tegen slechts driemaal in eigen stadion.

Een van haar beste wedstrijden speelde een toch wel erg wispelturig Cappellen op de jongste speeldag bij Bocholt dat amper een paar weken geleden in Hamme met onze jonge Vigor Wuitens de vloer kwam aanvegen. Onze aanstaande gastheren lukten daar tegen een onkennelijk Bocholt – de afwezigheid van boegbeeld Wouter Scheelen zal hieraan wel niet vreemd zijn geweest – een 0-2 voorsprong en toen de thuisploeg na een alles of niets toch op gelijkte hoogte geraakte gaf Cappellen zich allerminst gewonnen. Een 2-3 hing zelfs in lucht maar het was uiteindelijk toch de thuisploeg die via de intussen in Hamme bekende Ben Didden in de slotminuten toch nog de overwinning uit de brand sleepte. Een onverdiend verlies voor Cappellen dat voor ons kan tellen als waarschuwing.

Valt er iets te leren uit de namen van de spelers die daar in Limburg ei zo na voor een stunt zorgden? Een aanwijzing is misschien wel dat, op verdediger Robin Lenaerts en de Portugese aanvaller Tiago Da Silva na, de titularissen dezelfde waren als degenen die op de eerste speeldag op Hamme aantraden: doelman Bjorn Joosten (26), de verdedigers Maxim Volant (20), Wesley Geuens (25), Maxim Deckers (24) en Robbe Kil (24); de middenvelders  Bart Cornelissen (25), Nico Lemaire (21) en Emmerik De Vriese (33); de aanvallers Dries Willemsen (21), Andreas De Stoop (21) en Dirk Matthyssen (30).

Winnen of verliezen doet men in voetbal altijd als ploeg maar dat neemt niet weg dat onderweg naar Kapellen Joran Triest, Jules Vits, Preben De Man en Yenten Van Hoecke nog wel eens zullen terugdenken aan hun in de heenmatch gemiste doelkansen. Maar wat ons nog het meest is bijgebleven is de pech die Arne Ivens toen heeft weggehouden van een doelpunt dat voor een eerste seizoenzege had kunnen zorgen. Doelman Joostens was op dat afstandsschot zo goed als verslagen maar hij kreeg ongevraagd assistentie van de doelpaal. Het zijn hoe dan ook de toen gemiste kansen die onze Vigor Wuitens thans extra moeten motiveren om met revanchegevoelens op de bus te stappen. De lokale FC met de twee p’s en de dubbele l is zeker niet te onderschatten, maar er is voor de VW Hamme niets mooier denkbaar dan dankzij een derde uitoverwinning de winterstop te kunnen ingaan met een blij gemoed en een opgekrikt puntenkapitaal. Van 16 naar 19 volstaat om de kloof met de schopstoel breed genoeg te houden en in het zicht van het jaareinde een feestje te bouwen. Succes, jongens! (VWatcher)