Vigor Wuitens Hamme: een voetbalclub met een lange traditie

Sedert in april 1908 in Hamme voor het eerst een voetbalmatch werd gespeeld in clubverband, zijn er in ruim een eeuw bestaan duizenden wedstrijden gevolgd. De herinnering aan vele memorabele duels ligt opgeslagen in het collectief geheugen van vier, vijf generaties voetballiefhebbers. Sinds de fusie met de Jonge Wuitens in 1973 luidt de officiële benaming van stamnummer 211  voluit Koninklijke Football Club Vigor Wuitens Hamme, maar in voetballand is iedereen vertrouwd met de al van 1906 daterende naam Vigor, Latijn voor (levens)kracht en overdrachtelijk voor aanzien. Toeval of niet, dit zijn eigenschappen die goed passen bij de wuiten, een even guitige als slimme vogel waarvan met een knipoog wordt beweerd dat  hij ieder jaar ‘een nieuwe’ krijgt.

Doorheen de geschiedenis evolueerden de clubkleuren van groen-wit (de kleuren van de gemeente) naar blauw-wit en ,met de fusie, naar blauw-zwart, soms gecombineerd met wit.

Tussen  stichting en deelname aan een eerste reguliere provinciale competitie in 1922, was de eerste wereldoorlog spelbreker. Een eerste kampioenstitel veroverde Vigor Hamme in 1932 met drie punten voorsprong op Eendracht Aalst. Een tweede kampioenschap werd gewonnen in 1939 met vijf punten voorsprong op Temsica.

De tweede wereldoorlog betekende een domper op die tweede titelviering en de promotie naar Bevordering. In de noodcompetities tijdens de oorlog beleefde Vigor evenwel jaren van hoogconjunctuur. Als een van de toonaangevende clubs van Eerste Afdeling werden toen niet minder dan drie titels binnengehaald.

Wanneer met het seizoen 1945-’46 de nationale voetbalcompetitie wordt hervat, eindigt Hamme in de Eerste Afdeling A zevende op zeventien deelnemende clubs en tot na de campagne 1950-’51 werd vlot meegedraaid in deze op één na hoogste afdeling van het Belgisch voetbal. Aan het eind van het scharnierseizoen 1952-’53 was het puntentotaal echter net niet toereikend om een plaats te mogen innemen in Excellentie, de voorloper van de huidige Tweede Klasse waarmee de KBVB toen innoveerde. Van de tiende plaats in Eerste Afdeling kwam Vigor terecht in Derde Nationale waaruit vijf seizoen later een degradatie naar Bevordering volgde.

De revival kwam er toen aan het eind van de campagne 1961-‘62 onder leiding van speler-trainer Edward Beyers met zeer ruime voorsprong op Beveren en Lokeren kampioen werd gespeeld. Tot aan het einde van het seizoen 1972-’73 speelde Vigor dan in Derde Nationale achtereenvolgens getraind door Bert De Cleyn, Martin Lippens en Willy Meersman, gewezen voetballers met naam en faam die de club een stevige de reputatie bezorgden.

De daarop volgende periode was met opeenvolgende degradaties naar Bevordering en Eerste Provinciale veel minder succesvol. Tot Willy Meersman, geholpen door een veroordeling van Denderhoutem wegens omkoping, er in slaagde de club opnieuw naar Bevordering te loodsen. Met diezelfde oefenmeester promoveerde Vigor in 1988 als tweede uit de competitie naar Derde Nationale, maar zakte nadien opnieuw voor drie seizoenen naar Bevordering.

Onder trainer Daniël De Paepe werd daarna in 1992 en 1997 tweemaal  kampioen gespeeld en zo geraakte de K.FC Vigor Wuitens Hamme voor het eerst in Tweede Nationale. Het werd een kortstondig verblijf want in een eindronde voor het behoud liep het mis. In de seizoenen daarop met achtereenvolgens De Paepe en Van Maldegem in de ‘dug out’ kwam Vigor opnieuw dicht bij  promotie naar Tweede, maar in de eindrondes voor een bijkomende stijger bleef het betrachte succes uit. Derde keer goede keer? Jawel, en hoe! Dankzij een memorabele 4-1 overwinning in de eindrondefinale op het veld van KV Kortrijk tegen het uit Eerste degraderende KV Oostende ging de poort naar Tweede open. Voor zeven jaar. In het seizoen 2005-’06 werd Vigor met Rudi Verkempinck als trainer zelfs periodekampioen en kon aan de eindronde worden deelgenomen. Niet zonder succes trouwens want alle thuiswedstrijden werden gewonnen. Die stunt bleek niet voor herhaling vatbaar. Kon onder leiding van Fuat Capa in de volgende twee seizoenen de degradatie nog vermeden worden, de competitie 2008-’09 werd de club fataal. Na opeenvolgende trainerswissels geraakte Vigor niet verder dan de eindronde met de toppers uit Derde en  daarin kon de degradatie niet ontlopen worden. Voor spelers en supporters een zware anticlimax nadat in het voorseizoen bij de eeuwfeestviering de R CS Anderlecht tijdens een galawedstrijd nog in bedwang was gehouden.