Achteraf bekeken: fijne wedstrijd waarbij we na 90 minuten de punten moeten delen.

Net als de eerste schooldag een beetje zenuwen met zich mee kan brengen, merkte je ook wel wat spanning bij al wie VW Hamme een warm hart toedraagt. De opener tegen Westhoek kondigde sowieso al spannend aan. Westhoek ging in 23/24 in extremis met ‘onze’ titel aan de haal, en slaagde er vorig seizoen in een rustige voetbaljaargang te draaien een reeksje hoger. Een ideetje waarin onze dirigenten zich dit seizoen ook best kunnen vinden.

De wedstrijd begon aangenaam, Vigor gooide meteen de spanning van zich af en voetbalde leuk onder de press van Westhoek uit.  Korte combinaties, veel beweging en aanvallende impulsen. Westhoek verhoogde de pressing al heel snel, Vigor zocht naar manieren om er onderuit te komen. Sander zag zijn maatje Enzo de loopbeweging maken en verstuurde een prima lange bal. Enzo bedankte met een heerlijk doelpunt, tussen drie Westhoekers, controleren, draaien en trappen, 1-0 na 25 minuten.

De bezoekers schakelden opnieuw bij, het balbezit kantelde verder in hun richting, echt grote kansen kwamen er niet. Een paar prangende fases die de ref Hamse banbliksems opleverde, niet geheel onterecht. De versnelling deed onze blauwzwarten evenwel niet capituleren. De strijd op het middenveld bleef boeiend, de beide verdedigingen haalden de bovenhand over hun aanvallende belagers. Jelle moest nog een keertje aan de bak bij een poging van kortbij. Aan de overkant dreigden Djeff die de korte hoek viseerde na puik wegdraaien bij zijn tegenstander, Sander die zijn kopbal pal op de keeper mikte, en nogmaals Enzo na een fraai driehoekje met Louis, maar de score veranderde niet meer voor rust.

Na de pauze bleef de intensiteit in de wedstrijd hangen. Vigor voetbalde op de counter enkele prima kansen bij mekaar, Djeff, Enzo en een infiltrerende Joachim hadden de 2-0 aan de voet. De Westhoekverdediging stak lijf en leden in de weg om dat te verhinderen. Het energiepeil van onze jongens daalde net iets sneller dan dat van de gasten. Coach Kim Verstraeten wisselde woelwater Sami voor nieuwkomer Ricardo (later omgedoopt tot Rikkie …nvdr). Westhoek ging resoluut op zoek naar de gelijkmaker, ze wonnen meer duels, de tweede bal was niet langer voor Hamme, bovendien vielen scheidsrechterlijke beslissingen steevast in Hams nadeel uit. De man zag een overduidelijke fout op Sander niet en sloot de ogen voor een al even klare overtreding op de hardwerkende Maarten. Maarten haalde de snoodaard dan maar zelf onderuit, wie ooit gevoetbald heeft kon de frustratie begrijpen. Het gaf de bezoekers echter de kans te scoren. De vije trap kwam snel aan de eerste paal, Mourmanne reageerde nog sneller en prikte de 1-1 op het scorebord.

Het leek moeilijk te gaan worden; dan maar op karakter zag je Vigor denken. Marathonman Stef werd net niet gevonden helemaal vrij in de zestien. Nicolas Lammens kwam Louis vervangen, om werkpaard Jasper en captain Joachim te ontlasten. De bezoekers bleven evenwel het commando voeren, zonder daar grote kansen aan over te houden. De thuisploeg puurde al evenmin nog iets uit een paar ultieme hoekschoppen. Je zag beide teams bij het laatste fluitsignaal in eerste instantie denken … dju, hier zat meer in. Op basis van kansen mocht Hamme dat zeker denken, op balbezit en overwicht kon Westhoek dat evenzeer claimen. Een billijk gelijkspel dan maar? Een paar uur later was er toch meer voldoening over de eigen prestatie en verdween de teleurstelling achter een vrolijk deuntje uit de partybox en menig fris pintje.

Trotse wedstrijdbalschenker: Oud Huys Mariman.

https://degrotenapoleon.be/