Dat was iets anders.

We eindigden ons vorig wedstrijdverslag met het rondetafelgesprek van onze jongens na de zware nederlaag tegen Essevee B. Toen al zagen we de voortekenen van wat komen zou.  De perstitels deden de rest, ook onze spelers lezen woorden als ‘vernederd’, ‘afgeslacht’, ‘spelers voldoen (nog) niet’ … ronkende titels trekken nu eenmaal internethelden aan, waar wij wonen zeggen ze dan ‘aalkweirdem…

Voorde-Appelterre was uitstekend aan het seizoen begonnen, 7 op 9, trainer Fanno Nijst wou verder werken aan de bonus tegenover de ploegen onderin om zelf een rustig seizoen te kunnen draaien.

Alleen Hamme wou vandaag niet meewerken, en trok van in de openingsfase vooruit.  De thuisdefensie moest al meteen de bal buitenzetten. Enzo Vandekerckhove, onthou zijn naam voor verder in dit verslag, pakte uit met een inworp van slordigweg een meter of 20, zijn maatje en kapitein Sander bedankte met een eenvoudige knik, 0-1 na nauwelijks 2 minuten. De thuisploeg wist even geen raad met de Hamse gretigheid en kon pas rond het half uur echt reageren. Een eerste poging werd nog afgeblokt, de tweede, een prima getrapte hoekschop werd in de tweede zone ingekopt, 1-1.

Vigor reageerde niet aangeslagen en had een prima kans op een dribbel van Kemo, zijn schot ging maar net voorlangs. Net voor rust zette Enzo zich achter een vrije trap aan de zijlijn, en krulde die vanop 25 meter prinsheerlijk de verste bovenhoek in, om het met De Saedeleer te zeggen, DankenEnzo!

De Voordenaars kwam na rust iets scherper uit de kleedkamer en openden met een kopbal over en een schotje van aan de rand van de zestien, niets om debuterende keeper Gerben te verontrusten.  Dan was Sami zijn actie gevaarlijker aan de overkant, leuk dribbeltje tussen twee man, de plaatsbal strandde jammer genoeg op de paal.  Het ging nu leuk over en weer, Voorde-Appelterre ging op zoek naar de gelijkmaker, maar gaf daarbij ruimte aan onze jongens op het middenveld. Vigor kwam er een paar keer scherp uit, Enzo, jawel alweer hij (ken je hem nog), zette een paar keer scherp voor, en Kemo prikte één van die voorzetten in twee tijden tegen de netten na eerder mistasten van de thuisgoalie. De score had hoger kunnen oplopen, een heel actieve Camara ging op snelheid voorbij zijn mannetje, maar zag in extremis nog een keepershand achter de bal op zijn lage schuiver. Kilometervreter Nicolas zocht in de laatste minuten de hoek op, Kemo ontfutselde snel de bal en bracht voor maar onze jongens stonden net iets te ver van de actie.

Een eerste uitoverwinning die ingetogen gevierd werd; maar de gebalde vuisten vertelden het volledige verhaal … dit was iets anders, dit is Vigor Wuitens Hamme … alsjeblief, dankuwel!