Derbyzeges smaken net iets zoeter

Waarnemers en dirigenten van FC Lebbeke, onze ambitieuze streekgenoot, mikten voor de geelblauwen aan de vooravond van het seizoen 26/27 op een plaatsje in of dichtbij de top-5. Het clubhistorisch record, de fraaie 3^e stek van vorige jaargang werd in sierlijke letters in het grootboek van Lebbeke bijgepend. De start van onze buren kon evenwel de hoge verwachtingen (nog) niet inlossen. Coach Van Waes kwam al snel Verhelst, de succescoach van vorig seizoen, vervangen om de kentering in te zetten. Vorige speeldag werd KVK Ninove prompt met 5-0 opzij gezet. Ex-Vigorboys Djeff Smet en Preben De Man ontbraken wegens blessure.

Ook onze Wuitens tankten vertrouwen, de verdiende driepunter in Londerzeel was al het resultaat van stijgende vormgroei en vlotter combinatievoetbal.

De eerste acties van beide teams gingen nog over, kwestie van nog even het vizier afstellen. Een tweede poging van de thuisploeg werd op weg naar doel centraal afgeblokt, de rebound belandde in de handen van de Lebbeekse doelman. De tribune veerde ook nog eens op toen Kemo op de rand van de zestien onderuit werd gehaald, de ref zag er geen graten in.

De Hamse druk hield wel aan, Lebbeke trachtte te ontzetten maar raakte niet ver. Pivot Kemo werd centraal aangespeeld, ging rond zijn naaste belager en trapte staalhard de 1-0 tegen de touwen in minuut zestien. De bezoekers bleven slordig acteren en gingen overhaast te werk eens ze toch in de zone van de waarheid kwamen. Dan waren de blauwzwarte acties dreigender, al willen we ook een bal rakelings over van de bezoekers niet vergeten… Enzo trapte een opening van Sami nipt naast, Louis stuurde even later Kemo het straatje in, maar die ging oog in oog met de keeper aan het aarzelen en legde toch af op Abdoul Karim Camara, zelf afwerken was de betere optie geweest. Kilometervreter Stef lepelde subtiel Abdoul Karim vrij, Cama nam in één tijd over maar trof het zijnet.

De eerste echte kans in de tweede helft was ook voor Vigor, na vijf minuten geraakte een vrije trap van Sami niet weg, Camara pikte de bal met z’n snelle voetjes op, verschalkte twee man en schoot fraai de dubbele voorsprong binnen, zelfs onze stadionomroeper werd er lyrisch van.

Het ging snel in deze fase, Enzo plaatste maar net voorlangs vrijgespeeld door een heel aanwezige Camara.  Het doelpunt viel wat ongelukkig aan de overkant in minuut 61, het leer kwam pardoes voor de voet van Gil Van Moerzeke die met een botsertje doelman Gerben versloeg. Nauwelijks opnieuw afgetrapt werd Abdoul Karim alweer verhinderd te scoren, en ook Kemo zag zijn poging geblokkeerd, de bal tolde evenwel hoog boven doelman Fygys, die beter had kunnen doen en de bal in eigen goal tikte.

Het notitieboekje mocht nog niet dicht, amper drie minuten later verkleinden de bezoekers de achterstand tot een enkele eenheid met een lage plaatser van Devolder.

De Lebbeekse goalie mocht zijn mistasten ook nog goedmaken, een knappe redding op de poging van Yassin. Dan kon Gerben niet achterblijven, hij stond pal op een volley. Het laatste wapenfeit was voor Kemo, hij zette een knappe solo op maar mikte jammer genoeg te hoog om een tweede uitroepteken achter zijn prestatie te zetten.

Lazen we begin vorig seizoen niet ergens dat je een derby niet speelt maar wint? Vigor durfde vandaag te voetballen, onderging niet en stroopte de mouwen op… een derby win je met vertrouwen in eigen mogelijkheden, lef en grinta … maar vooral … met z’n allen!

Onze jongens zitten na twee opeenvolgende overwinningen mee in de jacht op de koplopers uit Aalst en Oostende … next stop Sparta Petegem Deinze…